Geen winnaar bij WZC tegen ZVH, wel reclame voor futsal
Maandagavond mochten de blauw-witten… of moet het eigenlijk wit-blauwen zijn? Het shirt is namelijk wit en de broek en sokken zijn blauw. Zelfs de clubvlag begint met wit en daarna pas blauw. Waarom noemen we het dan blauw-wit? Maar goed… de withemden dan. Al klinkt dat weer alsof er een stel accountants het veld op komt. Moet het eigenlijk niet gewoon shirts zijn? Ach afijn… WZC speelde vanavond tegen ZVH.
De uitwedstrijd in Hasselt ging destijds kansloos verloren en een paar spelers hebben daar alle hoeken van de zaal gezien. Sindsdien is Bos eigenlijk een beetje vermist geraakt. Daarom mocht debutant Sven Kroes vanavond zijn opwachting maken onder de lat.
Naast Kroes stonden ook Ten Pas, Burgmeijer, Van Dijk, Nitrauw, Hulleman, Tessemaker, Rorije en Smit in de zaal om er een mooi potje van te maken.
Scheidsrechter Philippo was door de KNVB aangesteld om alles in goede banen te leiden en floot om 19:30 uur voor het eerst.
Vanaf de aftrap was het direct duidelijk: twee ploegen die er een mooie pot voetbal van wilden maken en vol voor de winst gingen.
In de openingsfase combineerde WZC zich al naar een paar mogelijkheden, maar de eerste echte grote kans was voor ZVH. De bezoekers lieten de bal goed rondgaan en toen de bal bij Bloemhof terechtkwam, speelde hij zichzelf knap vrij en schoot hij de bal in de kruising: 0-1 voor ZVH.
WZC raakte daar niet van in paniek en ging gewoon verder waar het mee bezig was. Kroes speelde Smit in, die op zijn beurt Ten Pas aan het werk zette. Met snelheid trok hij naar voren en de één-twee met Nitrauw was perfect. Daarna was het voor Ten Pas nog slechts een koud kunstje om de voor-voor-voor-voorassist van Kroes binnen te werken: 1-1.
Niet veel later speelde Burgmeijer zichzelf knap vrij, maar zijn schot verdween net naast het doel.
Dat WZC zich ondertussen flink heeft ontwikkeld in het futsal, bleek even later ook uit een ogenschijnlijk klein moment. De wissel plus intrap tussen Hulleman en Tessemaker verliep namelijk vlekkeloos. Waar zulke situaties vroeger standaard verkeerd gingen en de wisselspeler tijdens het wisselen doodleuk de intrap nam (wat blijkbaar dus niet mag), gebeurde het nu bijna professioneel: eerst de intrap nemen en dán pas wisselen. Alsof ze er daadwerkelijk op trainen.
De wedstrijd golfde ondertussen heerlijk op en neer. ZVH liet opnieuw zien over een dynamisch team te beschikken, waardoor ook de spitsen van WZC flink mee moesten verdedigen. Vanuit zo’n moment onderschepte Van Dijk de bal en lobde die richting Tessemaker. Die controleerde de bal knap op de borst en zocht direct de combinatie met Ten Pas, maar de afronding werd gestopt door de keeper.
Aan de andere kant was het Kroes die meerdere keren goed handelend optrad wanneer ZVH weer eens door de defensie heen sneed.
De laatste grote kans voor rust was opnieuw voor Burgmeijer. Nadat de keeper nog op de grond lag, probeerde hij de rebound met een subtiel lobje af te maken. Alleen bleek de keeper van ZVH ongeveer drie meter lang te zijn, met een armspanwijdte van een kleine zes meter. Wil je daar overheen lobben, dan moet je van héél goede huize komen. De bal verdween dus gewoon in zijn handen.
Scheidsrechter Philippo vond het daarna mooi geweest en floot voor de rust.
In de rust kon iedereen weer even op adem komen, waarna de tweede helft direct weer vol gas van start ging. Beide ploegen creëerden meteen weer mogelijkheden.
De eerste grote kans na rust was voor WZC. Na een mooie combinatie kwam Ten Pas door, zijn schot werd nog geblokkeerd, maar daar stond Smit als een echte Mariano Bombarda op de juiste plek. Met zijn lichaam goed ertussen en half vallend schoot hij de bal tegen het net: 2-1 voor WZC.
Lang kon er echter niet genoten worden van die voorsprong. Na goed samenspel van ZVH over de zijkant werd Bloemhof opnieuw gevonden. Hij draaide handig weg bij Nitrauw en verraste Kroes in de korte hoek door de bal via de poortjes binnen te schuiven: 2-2.
Voor de toeschouwers was het ondertussen smullen geblazen. Twee teams die vol voor de winst gingen en geen moment gas terugnamen.
Dat Smit naast scorend vermogen ook over wat schwalbe-skills beschikt, liet hij even later zien door als een ware Klinsmann naar de vloer te gaan. De vrije trap die volgde leek een ideaal moment voor Rorije om eens ouderwets op goal te joekelen. Dat dacht iedereen tenminste. Dit keer legde hij de bal verrassend breed op Tessemaker, maar ook diens inzet werd gekeerd door de keeper.
Even later was het opnieuw Tessemaker die gevaarlijk werd. Hij stak Nitrauw weg, maar ook hij vond de keeper op zijn weg. De rebound die eruit voortkwam werd door Nitrauw vervolgens voorlangs geschoten.
WZC begon steeds meer druk op het doel van ZVH te zetten. Tessemaker strandde opnieuw op de keeper na een combinatie met Smit en ook Hulleman liet zich zien. Nadat hij net over de middellijn goed werd aangespeeld, probeerde hij het direct van afstand, maar opnieuw onderscheidde de keeper van ZVH zich.
Aan de andere kant mocht WZC de handjes dichtknijpen na een scrimmage waarin de bal werkelijk alles deed behalve over de doellijn rollen.
De 2-3 viel uiteindelijk alsnog voor ZVH. Er werd snel omgeschakeld en de bal werd perfect bij de tweede paal gelegd, waar Westerik eenvoudig kon binnenschieten.
WZC rechtte direct de rug en ging meteen op zoek naar de gelijkmaker. Na wat kleine kansjes probeerde Ten Pas Burgmeijer in te spelen, alleen mislukte die pass volledig. Gelukkig schatte Van Dijk de situatie perfect in en bleek hij toch van goede huize te komen door al glijdend de bal over de inglijdende keeper heen in het lege doel te tikken: 3-3.
Vanaf dat moment werd de wedstrijd wat steviger. Hoewel er op de ranglijst eigenlijk weinig meer op het spel stond, wilden beide ploegen de punten nog altijd graag meenemen. Scheidsrechter Philippo hield het gelukkig goed kort, waardoor het sportief bleef.
In de slotfase kregen beide teams nog kansen op de overwinning. Eerst kwam WZC er via Tessemaker goed uit en vond hij Smit, maar diens inzet leverde geen doelpunt op. Aan de andere kant ontsnapte WZC toen ZVH in de omschakeling de vrije man vond bij de tweede paal, maar diens inzet voor open doel naast zag gaan.
In de laatste minuut kreeg Ten Pas nog een mogelijkheid na een combinatie met Nitrauw, maar ook hij schoot naast. Het laatste wapenfeit was vervolgens voor Tessemaker, die na een onderschepping van Nitrauw de bal in het zijnet schoot.
Scheidsrechter Philippo vond het daarna wel genoeg geweest. WZC noteert daarmee het eerste gelijkspel van het seizoen in een wedstrijd die misschien geen winnaar verdiende, maar wél topamusement bood voor iedereen die aanwezig was.
Na afloop spraken we met S&S cars Pad van de Wedstrijd Mike Burgmeijer, die de award met een veelzeggende glimlach in ontvangst nam.
“Ja, mooi natuurlijk,” begon Burgmeijer. “Maar eerlijk… sommige dingen voel je tijdens de wedstrijd al aankomen.”
Over zijn eigen optreden bleef hij heerlijk rustig.
“Ik denk dat ik vandaag wel heb laten zien waarom tegenstanders het vaak lastig met me hebben. Rust aan de bal, overzicht, techniek… dat zit er gewoon in.”
Dat hij niet scoorde, leek hem weinig te interesseren.
“Ach, goals maken is leuk. Maar voetbal begrijpen is ook een kwaliteit.”
Tot slot kreeg hij de vraag waar de award terecht zou komen.
“Gewoon zichtbaar in huis natuurlijk. Zo’n prijs moet je niet verstoppen.”
S&S cars Pad van de Wedstrijd: Mike Burgmeijer
Doelpunten:
1x Ten Pas
1x Smit
1x van Dijk
Toeschouwers: 9
