WZC weet weer wat winnen is.
WZC futsal 1 mocht na 2,5 week rust eindelijk weer aantreden in de zaal. De “Europese week” eindigde met twee nederlagen en dus de deksel op het oog. Het K-woord kon weer terug de diepvries in en de vraag was vooral: hoe nu verder?
Iedereen ging daar op zijn eigen manier mee om. De één zocht zijn heil bij de sportpsycholoog, de ander maakte nog wat extra kilometers richting de marathon. En er waren er ook die het anders aanpakten… het snot voor de ogen zuipen bij een derby en vervolgens Wimmie Bouma achterna reizen langs verschillende voetbalclubs blijkt ook een prima remedie om nederlagen snel te vergeten.
Hoe dan ook, iedereen had het op zijn eigen manier verwerkt en stond weer fris aan de aftrap in Ommen.
Ondanks wat afwezigen door werk, vakantie en ziekte, stonden er toch negen namen op het lijstje die het mochten gaan doen voor de blauw-witten. Onder de lat stond Tempelman, met daarvoor Hulleman, Ten Pas, Van Lith, Van Limburg, Van Dijk, Smit, Tessemaker en Steenge.
Scheidsrechter Snippe gaf zijn goedkeuring en floot stipt om 21:00 uur voor de eerste keer.
De wedstrijd begon behoudend. Beide ploegen waren duidelijk nog aan het aftasten en vooral aan WZC-kant was het spel wat slordig.
Na zes minuten spelen kwam het eerste kansje voor WZC. Van Lith werd na een onderschepping aan het werk gezet, maar zijn inzet belandde in het zijnet. Niet veel later was het Smit die, na een pass van Ten Pas, het aluminium raakte.
Net op het moment dat WZC de bovenliggende partij leek te worden, ging het achterin mis. Slap verdedigingswerk leverde ZVO de 1-0 op.
WZC moest dus op zoek naar de gelijkmaker en kwam daar ook een paar keer dichtbij. Hulleman vond Smit, maar zijn schot ging over. Even later bereikte een fraaie lange bal van Ten Pas opnieuw Smit, alleen ontbrak dit keer de kracht om de keeper te passeren.
Na goed positiespel wist Tessemaker vervolgens Van Dijk weg te steken. Zijn schot werd geblokt, wat een corner opleverde. Die leverde geen direct gevaar op, maar WZC hield wel balbezit. Na wat geduldig rondspelen vond Tessemaker opnieuw Van Dijk, die de bal kaatste op Van Lith. Zijn poging ging echter naast.
Aan de andere kant werd ZVO gevaarlijk en was het dicht bij de 2-0, maar Tempelman wist met het uiterste puntje van zijn teen redding te brengen.
WZC bleef de bovenliggende partij, maar kwam telkens niet verder dan het doelgebied. Het moest het vooral hebben van corners in plaats van doelpunten. Misschien toch maar eens de regel invoeren dat drie corners een penalty opleveren?
Het laatste wapenfeit van de eerste helft was nog voor ZVO, maar het schot na een corner ging over het doel. Zo werd de rust bereikt met een 1-0 achterstand.
Na wat overleg op topniveau werd besloten om hoger druk te gaan zetten en er vooral wat meer beleving in te gooien. Dat plan werd meteen zichtbaar. WZC begon fel en dat leverde direct een aantal mogelijkheden op.
Toch kreeg ZVO de grootste kans op de 2-0, maar Tempelman redde knap in een één-op-één met de spits. WZC schrok daar niet van en ging onverstoorbaar verder op zoek naar de gelijkmaker. Die kwam er toen Ten Pas Van Limburg vond, die zich knap vrij draaide en beheerst afrondde: 1-1.
WZC zat er nu kort op en kreeg meer grip op de wedstrijd. Meer balbezit betekende ook meer kansen. De beste was voor Tessemaker, die zich knap vrij draaide, maar faalde in de afwerking.
De druk bleef erop en ZVO kwam er nauwelijks nog uit. Schoten van afstand waren het enige wapen, maar daar stond Tempelman telkens goed opgesteld. Uiteindelijk werd WZC beloond. Smit miste eerst nog, maar de bal bleef hangen en de keeper dacht het met ver uitkomen op te lossen. Helaas voor hem viel de bal precies voor de voeten van Van Lith, die de 1-2 binnen schoof.
Nog geen twee minuten later was het opnieuw raak. Van Lith gaf een splijtende pass dwars door alles wat ZVO was, waarna Steenge de bal aannam en bekwaam afrondde: 1-3.
Vanaf dat moment had WZC de volledige controle. ZVO kwam er nauwelijks nog uit en bij balverlies stond WZC er meteen weer bovenop. Na een afgeslagen aanval werd de bal rond de middellijn alweer veroverd. Tessemaker vond de vrijstaande Van Dijk, die zijn vroege verjaardagscadeautje dankbaar uitpakte: 1-4.
Even later was Van Dijk dicht bij zijn tweede na een uitgooi van Tempelman, maar zijn schot ging net naast. Nadat hij zich nog een keer voor de bal had gegooid om een tegendoelpunt te voorkomen, vond hij het wel mooi geweest en maakte hij plaats voor Smit om hem ook zijn doelpuntje te gunnen.
Die kans kwam er meteen. Smit vond eerst nog de keeper, maar in de rebound was Van Limburg er als de kippen bij om de 1-5 binnen te tikken.
Even later probeerde Tempelman het opnieuw met een lange uitgooi op Smit. Die kreeg de bal panklaar op het hoofd, maar zijn kopbal verdween in het zijnet. Nee, de radar van Smit stond vanavond scherper afgesteld in de auto dan voor het doel.
Ten Pas liet vervolgens nog even zien dat hij meer kan dan alleen verdedigen en een tikkie breed geven. Vanaf de achterlijn op eigen helft passeerde hij twee man en kwam via een één-twee met Van Lith in het doelgebied. Alleen op het moment suprême ging het tikkie breed niet goed, waardoor de 1-6 uitbleef.
Het slotakkoord was voor ZVO, dat nog één keer van afstand uithaalde en ditmaal wél Tempelman wist te passeren: 2-5.
Al met al een prima avond voor WZC, dat na twee nederlagen weer weet hoe winnen voelt.
Na afloop stond een opgeluchte Lars Hulleman de pers te woord.
“Jazeker opgelucht,” begon Hulleman. “We hadden dit echt even nodig, na die week van de waarheid. Ik denk dat we ons goed hebben gerevancheerd en dat ook nog eens met goed spel.”
Na zo’n week met twee nederlagen: hoe lastig is het om jezelf weer op te laden voor de volgende wedstrijd?
“Ja, dat is niet makkelijk. Je geeft eigenlijk in drie dagen de competitie een beetje uit handen. Ik denk dat iedereen dat op zijn eigen manier verwerkt heeft.”
Hebben jullie daar als team nog iets speciaals voor gedaan, of zat dat vooral in de persoonlijke aanpak?
“Vooral persoonlijk denk ik. Ik begin mijn dag bijvoorbeeld met blauwe bessen plukken uit mijn eigen tuin. Die gaan dan in de kwark met havermout. En net als ik wil gaan eten, komt er dan een motivatievideo van onze aanvoerder in de groepsapp. Ja, dat geeft zo’n andere kijk op het leven dat je gewoon weer zin krijgt om te voetballen.”
Tot slot: je had vandaag speciaal publiek op de tribune. Wat betekende dat voor je?
“Ja, dat vond ik echt mooi. Mijn vader was er. Nu kon hij ons eindelijk een keer zien spelen in plaats van alleen die verslagen te lezen. Hij is zelf trainer en ik kon aan de tranen in zijn ogen zien dat hij genoten heeft.”
Met die woorden liep Hulleman zichtbaar opgelucht richting de kleedkamer, wetende dat WZC zich na een lastige week weer van zijn beste kant had laten zien.
Doelpunten:
2x Van Limburg
1x Van Lith
1x Van Dijk
1x Steenge
Toeschouwers:
1
