WZC deelt de bitterballen, maar niet de punten
WZC 1 – sc Genemuiden 4 14-4
Ja ja, the boys are finally back in town. Na drie uitwedstrijden, of beter gezegd 41 dagen, mocht het sterrenensemble van WZC eindelijk weer eens een thuiswedstrijd spelen.
De laatste overwinning had het chagrijn al wat doen verdwijnen en dus kon er met een glimlach worden toegewerkt naar de wedstrijd tegen laagvlieger sc Genemuiden 4.
De selectie van vanavond bestond uit doelman Bos, met daarvoor Ten Pas, Hulleman, Steenge, Tessemaker, Van Dijk, Rorije, Van Lith en Nijmeijer. Allen waren erop gebrand om de goede lijn door te trekken, de glimlach vast te houden én het publiek te vermaken.
Om 19:30 uur was het scheidsrechter Nitrauw die zijn nieuwe fluit testte en Genemuiden het balletje liet rollen.
Genemuiden, dat slechts één wissel tot zijn beschikking had, speelde behoudend om zuinig met de krachten om te gaan. WZC ging daar in eerste instantie een beetje in mee, waardoor er van beide kanten weinig echte kansen ontstonden.
De eerste keer dat de keeper serieus werd getest, was na een schot van Rorije, maar die werd keurig verwerkt. Na zeven minuten was het dan eindelijk raak. Nijmeijer deed vijf seconden zijn ogen dicht en toen hij ze weer opende, lag de bal wonderbaarlijk nog steeds voor zijn voeten. Koekie de magiër twijfelde geen moment en schoot de 1-0 binnen.
Genemuiden was duidelijk niet onder de indruk van deze goocheltruc, want bij de eerstvolgende aanval lag de bal er alweer in. Een verwoestend lobje bleek voldoende en het slappe handje van Bos kon daar niets tegen beginnen: 1-1.
WZC schakelde een tandje bij en dat resulteerde al snel in een corner. Tessemaker vond Hulleman, die goed afrondde: 2-1. Genemuiden probeerde het daarna vaker van afstand, maar Bos had inmiddels zijn fingersave-handschoenen aangetrokken.
Na één van die reddingen bracht hij het spel snel weer op gang via Tessemaker, die opnieuw Hulleman vond. Die bediende op zijn beurt Van Lith, die de 3-1 binnen schoot. Niet veel later was het weer raak. Van Lith ging goed door aan de linkerkant, legde de bal bij de tweede paal en daar gleed Van Dijk de 4-1 binnen.
WZC viel er lustig op los aan, maar gaf daarmee ook ruimte weg voor counters. Genemuiden maakte daar dankbaar gebruik van en bracht de stand terug naar 4-2.
Raakte WZC daarvan in paniek? Natuurlijk niet. Daar was weer Nijmeijer, die met een nieuwe slalom zijn tegenstanders het bos in stuurde en beheerst de 5-2 binnenschoot.
De druk bleef hoog en WZC bleef kansen creëren. Na een pass van Van Lith kwam Tessemaker in scoringspositie, maar zijn inzet ging voorlangs. Even later bereikte een slim lobje van Ten Pas opnieuw Tessemaker, maar dit keer ontbrak de controle om gevaarlijk te worden.
Niet veel later viel de 6-2 alsnog. Hulleman vond Tessemaker, die de bal met de buitenkant van zijn voet panklaar legde voor Van Lith, die overtuigend afrondde.
Was dit zo’n avond waarvan je later zegt: “Daar had ik bij moeten zijn”? Ja, dit was er zo één, want WZC was nog lang niet klaar.
Uit een corner van Tessemaker werd Hulleman gevonden, die de bal breed legde op Ten Pas. Die vond de verre hoek: 7-2. De 8-2 volgde kort daarna uit een intrap van Tessemaker, die de vrijstaande Van Lith zag en hem simpel liet binnentikken.
Na nog wat heerlijk tikkie-takkie voetbal tussen Van Lith en Tessemaker vond scheidsrechter Nitrauw het wel genoeg voor de eerste helft. En eerlijk is eerlijk: deze verslaggever kreeg ondertussen al kramp in de vingers van het bijhouden van alle doelpunten.
In de rust werd er, ondanks de comfortabele 8-2 voorsprong, nog tactisch overleg gepleegd over wat beter kon. Dat bleek echter averechts te werken, want hoewel WZC direct weer de aanval zocht, was het Genemuiden dat toesloeg. Na een snelle counter en een rollende afronding stond het ineens 8-3 op het bord.
Genemuiden rook even bloed en ging zelfs op zoek naar de 8-4, maar Bos bracht redding. Hij hervatte snel richting Van Dijk, die Steenge probeerde te bereiken, maar die kwam net tekort voor de afwerking.
De 8-4 viel even later alsnog. WZC leverde de bal in en Genemuiden strafte dat in de counter uitstekend af.
Daarna was het weer de beurt aan WZC om het tempo op te voeren. De bal ging rond en Nijmeijer werd gevonden, maar zijn inzet werd gekeerd door de keeper. Niet veel later onderschepte Ten Pas de bal en zette Tessemaker aan het werk, maar die kwam nog niet tot een schot.
Even later lukte dat wel. Na een actie van Nijmeijer kwam de bal bij Tessemaker voor de goal en dit keer rondde hij wel af: 9-4.
WZC bleef combineren en kansen creëren. Uit één van die aanvallen kwam een corner, die strak werd genomen door Tessemaker. Hij vond Ten Pas, die de 10-4 overtuigend tegen de touwen schoot.
De 11-4 volgde kort daarna in een fase die het meest leek op een schiettent. Na meerdere pogingen was het uiteindelijk Van Lith die de bal over de lijn wist te krijgen.
Je zou denken dat het daarmee wel mooi geweest was, maar niets was minder waar. Genemuiden bleef dapper doorgaan en kwam af en toe nog tot een kansje, al was het vooral bezig met tegenhouden.
WZC profiteerde daar optimaal van. Na een verovering van Ten Pas stond hij zelf aan het eindstation en tekende hij voor de 12-4. Even later was het Bos die met een verre uitgooi Nijmeijer vond, die de bal met het hoofd verlengde over de uitgekomen keeper: 13-4.
Van Dijk wilde ook zijn momentje pakken. Na een onderschepping op de middellijn dacht hij: wat Nijmeijer kan met slalommen, kan ik ook. Na twee man uitgekapt te hebben probeerde hij dat kunstje ook bij de keeper, maar zijn rechtervoet koos uiteindelijk voor de achterwand in plaats van het doel.
Ook Rorije kreeg nog een kansje toen hij werd bediend door de keeper van Genemuiden, maar zijn schot ging net naast.
De 14-4 kwam er alsnog toen Steenge goed doorging en Tessemaker op maat bediende, die eenvoudig afrondde.
Toen Ten Pas vervolgens nog probeerde een Van Persie-imitatie uit de lucht te halen, vond scheidsrechter Nitrauw het wel mooi geweest en floot hij af.
Eindstand: 14-4. WZC gaf het publiek precies waar het voor gekomen was: doelpunten, doelpunten en nog eens doelpunten.
Na afloop spraken we met aanvoerder Rutger van der Vlist van sc Genemuiden over de wedstrijd.
“We waren hierheen gekomen om voor een puntje, of misschien wel meer, te gaan,” begon Van der Vlist. “Zeker toen we zagen dat Bos in het doel stond bij WZC, dachten we dat er wel wat mogelijk was.”
Toch moest hij al snel zijn verwachtingen bijstellen. “Maar dan zie je ook de kwaliteiten van de spelers van WZC. Met twee klasbakken als Nijmeijer en Van Dijk werd het eigenlijk al snel een kansloze missie.”
Gelukkig kon hij er na afloop nog wel om lachen. “Maar goed, we kregen na de wedstrijd nog een schaaltje bitterballen, dus we zijn in ieder geval niet helemaal voor niets gekomen.”
Zo keerde Genemuiden zonder punten maar mét gevulde maag huiswaarts. Dat paste perfect bij de avond waarin WZC de bitterballen wel deelde, maar de punten niet.
Doelpunten:
4x Van Lith
3x Nijmeijer
3x Ten Pas
2x Tessemaker
1x Hulleman
1x Van Dijk
Toeschouwers: 1