WZC wint ook wanneer spel tekortschiet
Na de overtuigende zege op koploper Genemuiden 3 stond het vertrouwen bij WZC op scherp. De honger was groot, wat ook bleek uit de groepsapp: binnen een uur waren alle negen plekken voor de wedstrijdselectie vergeven. Een luxeprobleem waar elke trainer alleen maar van kan dromen.
De vorige krachtmeting met SVI 1 eindigde in een 7-3 overwinning, al begon die wedstrijd met een vroege wake-upcall na een tegentreffer binnen dertig seconden. Met die les in het achterhoofd en het zelfvertrouwen stevig in de tas reisde WZC af naar sporthal Landstede in Zwolle. De opdracht was duidelijk: de goede vorm bevestigen en laten zien dat de zege op de koploper geen toevalstreffer was.
Scheidsrechter Bruins floot klokslag 20.30 uur voor het begin van de wedstrijd. SVI had de aftrap, maar verloor al snel de bal. De terugspeelbal op doelman Bos was op zich prima, maar Bos leek te kiezen voor een déjà-vu-avondje: hij wachtte te lang. De spits van SVI zei dankjewel en na 45 seconden stond de 1-0 op het scorebord.
Dit vroege doelpunt leek het startschot voor een spektakelstuk, maar niets bleek minder waar. De wedstrijd kabbelde wat gezapig op en neer, zonder grote kansen. Pas na tien minuten kreeg WZC de eerste serieuze mogelijkheid. Na een goede combinatie tussen Smit en Nijmeijer werd de kans echter matig uitgespeeld.
Aan de andere kant liet ook SVI zich weer eens zien. Over links werd goed doorgezet, maar de afronding verdween in het zijnet. Een minuut later nam Nijmeijer het heft in eigen handen. Met een fraaie panna speelde hij zich vrij voor de keeper en bleef koel in de afwerking: 1-1.
Je zou verwachten dat WZC na de gelijkmaker los zou zijn, maar het tegendeel was waar. Het tempo bleef laag en slordig balverlies,onder meer van Nijmeijer op het middenveld gaf SVI mogelijkheden. Gelukkig werden die niet goed uitgespeeld.
In de aanval zag Smit zijn schot op de paal belanden. Tessemaker was alert en schoot de rebound tegen de touwen: 1-2. WZC leek de controle te grijpen, maar dat gevoel was van korte duur. Na een goede aanval over rechts werd de bal vanaf de achterlijn slim achter het standbeen teruggelegd en de inlopende SVI-speler rondde beheerst af: 2-2.
Van controle naar chaos bleek slechts een minuut te duren. Na zwak verdedigen aan WZC-zijde tekende SVI ook voor de 3-2. Met nog vier minuten te spelen voor rust kreeg WZC enkele kansen. Tessemaker schoot vanaf de zijlijn opnieuw op de paal en even leek dat het laatste wapenfeit voor de pauze. Totdat Steenge nog een schietkans kreeg. De keeper redde half en daar was hij weer als een duveltje uit een doosje tikte Tessemaker de bal binnen voor de 3-3, tevens de ruststand.
In de rust werd al snel duidelijk dat padellen op zondag geen ideale voorbereiding is op zaalvoetbal op maandag. Met de gebruikelijke kreten als “hoger tempo”, “beter inspelen” en “meer focus” en één heldere boodschap: Van Dijk, jij komt niet meer achterin!! werd afgetrapt voor het tweede bedrijf.
WZC begon scherp. Burgmeijer werd weggestuurd en legde de bal breed op Tessemaker, maar diens schot ging huizenhoog over. Toch schakelde WZC duidelijk een versnelling hoger en SVI kwam nauwelijks nog aan voetballen toe.
Een diepe bal op Smit werd goed vastgehouden, waarna hij Nijmeijer alleen voor de keeper zette. Die zag zijn inzet echter gekeerd. Even later testte Rorije de keeper, en na een fraaie aanval waarbij Smit met een subtiel lobje Steenge vrij voor de goal zette, bleef een treffer opnieuw uit.
SVI kwam er af en toe nog wel uit, maar had geen antwoord meer op het overwicht van WZC. Een vrije trap leverde nog gevaar op toen de geblokte bal via Van Dijk op de paal belandde. Dit was de fase waarin WZC zichzelf vergat te belonen.
Met nog twee minuten op de klok had SVI balbezit. De inspeelpass werd onderschept door Rorije en leek met een hoge boog uit te gaan. Nijmeijer hield de bal echter knap binnen, passeerde zijn man langs de zijlijn, kwam oog in oog met de keeper en rondde koelbloedig af: 3-4. Opluchting alom bij alles wat WZC een warm hart toedraagt.
SVI probeerde nog iets te forceren, maar de kracht ontbrak. Een verre uitgooi van Bos bereikte Smit, die de bal goed controleerde, maar zijn afronding werd geblokt door de keeper, anders was het beslist geweest. Na een lange en rommelige slotminuut vond de goed leidende Bruins het genoeg en floot hij voor de laatste keer.
WZC toont karakter en strijdlust en neemt dik verdiend de punten mee uit Zwolle.
Na afloop kreeg Smit de vraag hoe hij de moeizame start verklaarde, terwijl het belang van het duel vooraf duidelijk was.
“We beginnen opnieuw veel te slap tegen SVI, en dat mag eigenlijk niet,” aldus Smit. “Na rust zetten we het recht. We spelen met meer tempo, creëren voldoende kansen en trekken de wedstrijd naar ons toe. Het is misschien niet fraai, maar wel verdiend. Dit zijn precies de wedstrijden die je móét winnen.”
Smit wil het goede gevoel van de tweede helft ook naast het veld vasthouden. Omdat de vaste partybus in de garage staat, nam hij dit keer zelf plaats achter het stuur.
“Ik rijd vanavond zelf,” grijnst hij. “Dan kan ik onderweg meteen laten zien hoe je een rotonde neemt: gas erop, strak insturen en blijven lopen. Misschien dat ze dan de volgende wedstrijd wél vanaf de aftrap scherp zijn.”
Toeschouwers: 17
2x Tessemaker
2x Nijmeijer
