Koekie en een blauw oog, maar geen punten voor WZC
En dan is het woensdagavond. Een paar dagen na de verloren wedstrijd tegen KHC staat de volgende uitdaging alweer op het programma: Dalfsen 1.
Ten Pas was daar blijkbaar wel van onder de indruk, want zijn PDS speelde onderweg in de bus flink op. Aangekomen bij de Trefkoele Plus (een complex waar ze in de gemeente Heerde misschien eens een kijkje zouden moeten nemen hoe een MFA eruit hoort te zien) werd duidelijk welke negen man het vanavond moesten gaan doen voor WZC.
Onder de lat stond Bos en daarvoor traden aan: Schuurman, Nitrauw, Hulleman, Burgmeijer, Nijmeijer, Ten Pas, Van Dijk en Tessemaker.
Nijmeijer had zich bovendien nog extra voorbereid en was speciaal langs Klèùsien uut Zalk gegaan om wat vloeibare Snelle Jelles te regelen. Die extra kracht zou wel eens goed van pas kunnen komen.
Nadat de handbalsters het veld hadden verlaten floot scheidsrechter Kalayci voor het eerst. WZC leek daar nog niet helemaal van op de hoogte, maar nadat het rietje trekken de eerste vijf spelers had opgeleverd kon de bal alsnog gaan rollen. En die rolde meteen in de hoogste versnelling.
Dalfsen zette direct hoog druk, maar WZC liet zich daardoor niet van de wijs brengen. Na een paar kleine kansjes was het “Koekie” Nijmeijer die het op de heupen kreeg. Hij slalomde rustig door een paar Dalfsense poortjes heen en werd uiteindelijk in het doelgebied tot stilstand gebracht. Scheidsrechter Kalayci vond dat dit niet geheel volgens de regels gebeurde en wees resoluut naar de stip.
Van Dijk nam plaats achter de bal en schoot de penalty bekwaam binnen: 0-1 voor WZC. Lang kon er echter niet van worden genoten. Dalfsen onderschepte kort daarna de bal, speelde het goed uit en binnen anderhalve minuut stond de 1-1 alweer op het bord.
Dalfsen probeerde vervolgens door te drukken, maar Hulleman veroverde de bal knap en zette meteen weer “Koekie” aan het werk. Nijmeijer ging er vandoor, liep in één streep richting doel en schoot de 1-2 tegen de touwen.
Daarna was het weer Dalfsen dat op zoek ging naar de gelijkmaker, maar Bos stond meerdere keren goed in de weg. WZC overleefde deze stormloop en kon daarna zelf weer denken aan aanvallen. Nijmeijer probeerde het met een schot dat net naast ging en even later werd Schuurman goed aangespeeld door Bos, maar ook hij kon de kans niet verzilveren.
Dalfsen moest opnieuw zijn meerdere erkennen in Bos, die een één-op-één situatie knap wist te redden. Even later kreeg Dalfsen echter een cadeautje van scheidsrechter Kalayci toen de spits wel erg gewillig naar de grond ging. De penalty werd vervolgens onberispelijk binnengeschoten: 2-2.
Vanaf dat moment werd de wedstrijd een stuk feller. Eerst was er een ongelukkig moment waarbij Van Dijk een bal wilde koppen, maar dat moest bekopen met een blauw oog toen een verdediger dacht de bal wel even weg te schieten. De irritaties liepen daarna verder op, mede door wat reacties van Dalfsen-spelers.
Dat kostte Burgmeijer uiteindelijk een wat onhandige gele kaart, wat betekende dat hij twee minuten naar de kant moest. Alsof dat nog niet genoeg was vond Eilandje het nodig om die kaart nog even in te wrijven bij Burgmeijer. Scheidsrechter Kalayci zag het gebeuren en deelde ook hem een gele kaart uit. Zo mochten beide teams even verder met een man minder.
Dalfsen ging daar het beste mee om. WZC kwam nauwelijks onder de druk uit en met hangen en wurgen wist de ploeg de twee minuten te overleven. Het was dan ook extra zuur dat Dalfsen vlak voor rust alsnog toesloeg. Na een goede actie werd de bal naar binnen getrokken en netjes afgerond: 3-2.
Zo werd de rust bereikt na een pittige en enerverende eerste helft.
De tweede helft begon opnieuw in hoog tempo, met kansen over en weer. Hulleman zat er weer goed tussen en stuurde Nijmeijer weg. “Koekie” bleef koel en rondde beheerst af: 3-3.
Even later kreeg diezelfde Nijmeijer geel na een stevig duel waarbij de tegenstander wel erg gretig naar de grond ging. WZC overleefde deze fase met een man minder en wist daarna zelfs weer op voorsprong te komen. Burgmeijer haalde uit en legde de bal prachtig in de kruising: 3-4.
Daarna was het weer Dalfsen dat de aanval zocht. Een paar keer speelden zij zich knap vrij voor Bos, maar de afronding liet te wensen over. Ballen gingen over, naast of werden gestopt door Bos.
WZC kreeg wat meer lucht toen ook een speler van Dalfsen een gele kaart ontving. Met een man meer liet WZC de bal rustig rondgaan op zoek naar een kans. Die kwam er ook toen Nitrauw Van Dijk vrij zag staan, maar zijn inzet ging net naast.
Toen de aantallen weer gelijk waren moest WZC opnieuw met een man minder verder nadat Nitrauw een gele kaart kreeg. In die periode hield WZC knap stand, al was het soms wel een beetje “vrouwen en kinderen eerst” achterin.
Bos dacht op een gegeven moment dat hij zelf ook wel even een balletje kon trappen, maar namens het hele team kunnen we hier toch maar één advies opschrijven: schoenmaker, blijf bij je leest en laat het voetballen over aan de “experts”. Dat advies pakte Bos gelukkig snel op, want daarna rammelde hij weer een paar ballen fantastisch uit het doel.
Op de 4-4 had hij echter geen antwoord. Na een goede aanval aan Dalfsense kant werd de bal vanaf links hard binnen geschoten.
De wedstrijd bleef daarna op en neer gaan. Met nog vier minuten op de klok kreeg WZC een corner. Die werd zonder al te veel plan genomen en Dalfsen rook meteen zijn kans. In de omschakeling counterden ze met dodelijke precisie naar de 5-4.
WZC rechtte opnieuw de rug en ging op jacht naar de gelijkmaker. Bos werd zelfs nog naar voren gestuurd om iets te forceren. Dat leverde helaas geen doelpunt op, maar wel een paar hachelijke momenten in de tegenaanval.
In de laatste minuut maakte Dalfsen definitief een einde aan alle spanning. Na een goed uitgespeelde aanval werd de bal breed gelegd op de spits, die de 6-4 binnenschoof.
Scheidsrechter Kalayci vond het daarna wel genoeg en floot voor het einde van de wedstrijd. Daarmee was de tweede nederlaag in dit “Europese weekje” een feit.
Na afloop stond Ten Pas de pers te woord en hij was duidelijk over de wedstrijd.
“Ja, dit is zuur,” begon hij. “Dit was zo’n wedstrijd die twee kanten op kon vallen, net als afgelopen maandag. Helaas valt hij dan weer net de verkeerde kant op.”
Ook had hij zo zijn gedachten over de duels in de wedstrijd. “Volgens mij werkt de zwaartekracht in Dalfsen net even anders dan in andere zalen. Ze willen hier graag als ‘mannen’ de duels aangaan, maar als het een keer andersom gebeurt liggen ze wel heel snel op de grond… als een gewillig meisje uit de rosse buurt van Amsterdam.”
Volgens Ten Pas had de wedstrijd misschien anders kunnen lopen als er eerder werd ingegrepen. “De scheidsrechter had vanaf het begin de leiding wat strakker moeten houden. Dan had dat waarschijnlijk een hoop irritaties en gele kaarten gescheeld. Misschien zelfs het ongelukkige blauwe oog van onze aanvoerder.”
Gelukkig kon hij daar ook nog een grapje over maken. “Al moet gezegd worden dat hij daarna uitstekend verzorgd werd door Mieke en Wolterine. En ach, gelukkig was het zijn rechteroog. Met links kan hij de rotondes toch beter inschatten.”
Tot slot keek hij alweer vooruit. “We hebben nu een paar weken om even bij te komen van deze week. Op 30 maart gaan we weer vrolijk verder in Ommen.”
Doelpunten:
Nijmeijer 2x
Burgmeijer 1x
Van Dijk 1x
Toeschouwers: 18
