Doelpuntenregen in Nunspeet met Steenge als stralend middelpunt
AZVN 4 – WZC 1 4-11
Van boys are back in town naar awaydays in de partybus, dat is het leven van een voetbalploeg. Dus ook voor de Padgalácticos van WZC, zoals Rik van Ommen en Maarten-Jan Hazeu de ploeg noemen. Al baseren zij dat vooral op de verslagen, want even zelf komen kijken zit er blijkbaar niet in.
De reis ging vanavond naar Nunspeet, waar AZVN 4 Kattenberg Verhuizingen op het programma stond. De ploeg staat op de laatste plaats, maar dat zegt in het zaalvoetbal lang niet altijd alles.
De volgende namen mochten het vanavond gaan doen voor de Padden: Bos onder de lat, met daarvoor de gebroeders W. en H. Rorije, Schuurman, Van Dijk, Hulleman, Steenge, Nijmeijer en Smit.
Toen de spelers warm waren en iedereen er klaar voor was, was het tijd om het balletje te laten rollen.
Scheidsrechter F. Luitniet gaf het startsein voor een wedstrijd die er meteen lekker op zat. Twee ploegen die wilden voetballen en dat leverde direct kansen op aan beide kanten.
De eerste grote mogelijkheid was voor WZC. Bos gooide de bal uit naar Van Dijk, maar die schoot oog in oog met de keeper kansloos over. Even later was het Steenge die, na een combinatie met Van Dijk, niet tot afronding kwam.
Aan de andere kant liet AZVN zich ook zien. Eerst met een grote kans die knap werd gepakt door Bos en niet veel later moest hij opnieuw redding brengen in de korte hoek.
Smit en Hulleman kregen ook hun momenten voor WZC, maar het was telkens nét niet. AZVN dacht zelfs op voorsprong te komen toen een bal vanaf de achterlijn werd teruggetrokken en afgerond. De VAR greep echter in en constateerde dat de bal al over de achterlijn was geweest. Geen doelpunt dus, maar een achterbal.
Uit die achterbal werd Smit gevonden, die op zijn beurt Hulleman in stelling bracht, maar ook hier stond de keeper weer goed opgesteld.
De wedstrijd golfde ondertussen heerlijk op en neer. Twee ploegen die vrijuit wilden voetballen, wat het aantrekkelijk maakte om naar te kijken. De vier meegereisde WZC-supporters werden dan ook getrakteerd op leuk spel, alleen ontbraken de doelpunten nog.
De Nunspeters probeerden het regelmatig van de zijkant om Bos te verrassen, maar ook daar had hij telkens een antwoord op.
Aan de andere kant had de keeper van AZVN dat antwoord niet toen Hulleman Nijmeijer diep zag gaan. Met een fraaie pirouette stuurde hij twee Nunspeters het bos in en rondde vervolgens beheerst af: 0-1.
Daarmee was de ban gebroken. Niet veel later vond Schuurman Steenge, die de 0-2 binnenwerkte.
WZC liet het balletje lekker rondgaan en toen Van Dijk de ruimte zag tussen de benen, speelde hij Hermen Rorije in, die beheerst de 0-3 binnenschoot.
De wedstrijd leek volledig onder controle, maar zoals zo vaak dit seizoen werd er even nonchalant verdedigd en viel de 1-3.
Gelukkig raakte WZC daar niet van slag en ging het direct weer op zoek naar meer. Steenge speelde Van Dijk in, kreeg de bal terug en stoomde door richting de keeper. Via een kluts werkte hij de 1-4 binnen.
WZC rook bloed en ging door. Nog geen twee minuten later was het Smit die een één-twee aanging met Wilmer Rorije en de 1-5 noteerde.
Even later lag de 1-6 voor het oprapen. Smit vond opnieuw Wilmer Rorije, die de bal panklaar legde voor Hulleman bij de tweede paal. Maar tot ieders verbazing ging de bal naast.
Hulleman kreeg niet veel later opnieuw een kans, toen Nijmeijer langs de lijn sprintte, maar zijn voorzet werd net op tijd verdedigd voordat hij kon binnen tikken.
AZVN bleef ondertussen ook af en toe gevaarlijk, maar hun pogingen verdwenen naast het doel of in de handen van Bos. Die schakelde vervolgens razendsnel om en zette Nijmeijer weer aan het werk. Met de witte verf nog aan zijn schoenen stormde hij langs de lijn en vond dit keer Smit, die netjes de 1-6 binnenschoot.
Het slotakkoord van de eerste helft was echter voor AZVN, dat de 2-6 maakte en daarmee nog even liet zien waar de zwaktes van WZC liggen.
Met die wetenschap werd in de rust besproken wat beter moest. En natuurlijk werd er ook alvast gekeken wanneer het weekendje weg gepland kon worden.
De tweede helft begon zoals de eerste eindigde: twee ploegen die wilden voetballen en een WZC-verdediging die af en toe iets te vriendelijk was.
AZVN profiteerde daar direct van en kwam er makkelijk doorheen. Het schotje dat volgde deed denken aan Edward Linskens in de halve finale van de Europa Cup I van PSV tegen Real Madrid. WZC-doelman Bos vervulde daarbij de rol van keeper Francisco Buyo glansrijk door de bal rustig onder zijn been het doel in te laten rollen: 3-6.
WZC schrok wakker en pakte de draad van het scoren weer op. Van Dijk tikte de bal van een tegenstander af en zag hem direct het doel in rollen: 3-7.
Diezelfde Van Dijk was even later dicht bij zijn tweede toen hij een verre uitgooi van Bos in één keer verlengde, maar de bal ging via de binnenkant van de paal voorlangs.
Aan de andere kant moest Bos meerdere keren in actie komen om AZVN niet dichterbij te laten komen. Want eerlijk is eerlijk: AZVN voetbalde lekker mee, alleen liet het de kansen onbenut.
Dat het een avond vol herkenbare voetbalmomenten was, liet Nijmeijer ook zien. Na een geblokt schot van Rorije stuiterde de bal de lucht in en dacht hij à la Van Basten uit een omhaal te scoren. Alleen jammer dat deze poging van San Koekie zijn voet niet eens haalde en naast hem neerplofte.
Even later kreeg Smit een nieuwe kans na een één-twee met Nijmeijer, maar de keeper keerde de inzet knap.
Bos wilde niet achterblijven en eiste ook nog even een redding op uit de kruising, al ging die bal eigenlijk ruim naast. Het leverde wel een mooie “spookcorner” op.
Daarna was Steenge het zat en startte hij de doelpuntenmachine weer op. Na een pass van Van Dijk bleef hij rustig voor de keeper en maakte de 3-8.
De mooiste aanval van de avond volgde niet veel later. WZC liet de bal prachtig rondgaan en via een één-twee tussen Hulleman en Van Dijk werd uiteindelijk Steenge gevonden bij de tweede paal. Hij tikte zijn vierde van de avond binnen: 3-9. Een aanval uit het boekje.
AZVN bleef dapper doorgaan en kwam er even later toch weer doorheen, waarna de 4-9 koelbloedig werd binnengeschoten.
In de slotfase was het weer Nijmeijer die met de bal aan het pielen was. Tussen alle drukte door zag hij Hulleman vrijstaan, die de 4-10 binnenschoot.
AZVN probeerde het in de laatste minuut nog één keer, maar die aanval werd onderschept door Smit. Hij zag Nijmeijer vrijstaan, die op zijn beurt Hulleman vond bij de tweede paal. Die tikte eenvoudig de 4-11 binnen en bepaalde daarmee de eindstand.
Scheidsrechter F. Luitniet vond het daarna wel mooi geweest en floot af. WZC Futsal klimt met deze overwinning naar de derde plek op de ranglijst.
Na afloop spraken we met de eerste S&S Cars Pad van de Wedstrijd: Jeroen Steenge, die met vier doelpunten een groot aandeel had in de overwinning.
“Ja, dit is echt top hè,” sprak een glunderende Steenge. “En ook verdiend, al zeg ik het zelf. Vorige week was ik eigenlijk ook al de beste, maar toen was die award er helaas nog niet. Dus deze voelt extra lekker.”
Ook over de wedstrijd zelf was hij duidelijk. “Aanvallend hebben we een goede wedstrijd gespeeld. Alleen vind ik dat we verdedigend soms te nonchalant zijn, waardoor we de goals te makkelijk weggeven. Maar over het algemeen hadden we de wedstrijd onder controle.”
Tot slot kreeg de award een bijzonder plekje.
“Die komt op het nachtkastje te staan. Dan is het het eerste en het laatste wat ik zie op een dag… en daarna mijn vrouw,” lachte hij.
De award is dus in goede handen. Eén ding is zeker: deze Pad van de Wedstrijd sprong er vanavond met kop en schouders bovenuit.
S&S Cars Pad van de Wedstrijd:
Jeroen Steenge
Doelpunten:
4x Steenge
2x Hulleman
2x Smit
1x Nijmeijer
1x H. Rorije
1x Van Dijk
Toeschouwers: 4
