sv Lelystad ’67 – WZC
Deze zaterdag een belangrijke wedstrijd tegen het door schorsingen en blessures geplaagde sv Lelystad ’67. Het was gedurende de week nog even de vraag of de wedstrijd überhaupt gespeeld kon worden, maar gelukkig kwam al snel het bericht van de voorzitter van sv Lelystad ’67 dat men deze zaterdag een compleet elftal op de been kon brengen.
Mooi ook het artikel dat maandag in de Stentor verscheen, met daarin deze treffende alinea:
“Tegen WZC staat Lok voor het eerst langs de lijn, het is de tweede wedstrijd na zwarte zaterdag. Een volledig geïmproviseerd elftal legt de Wapenvelders het vuur aan de schenen. Met spelers die uit andere teams zijn geplukt, heeft SVL zelfs lang uitzicht op de drie punten.
Het mag niet baten (1-2), maar het elftal kan zichzelf in de spiegel aankijken. ‘Tegen ESC, de eerste wedstrijd na VEVO, verloren we dik (5-1, red.). Toen was er een downstemming, zo van: het is dat het moet. Dat wilden we omkeren. We hebben de focus daarom op plezier gelegd, daarvoor ga je op voetbal. Ze hebben vandaag gestreden als tijgers, terwijl we 17 spelers misten.’”
En dat positief strijden hebben wij gemerkt – met als gevolg geen goed voetbal van beide kanten. sv Lelystad ’67 ging vol voor elke bal, waardoor WZC ook niet echt aan voetballen toekwam. Scheidsrechter W. O’Niel hield alles in en buiten het veld scherp in de gaten en gaf duidelijk aan wie de leiding had vandaag zonder irritant dominant te zijn, een goede partij gefloten dus. Geen wedstrijd met veel overtredingen – helemaal niet eigenlijk – maar wel rommelig en met de nodige hoorbare frustratie langs de lijn, vooral van WZC-kant. Daarbij mogen we onszelf best eens afvragen of ons team daar nu beter van gaat spelen. Balen na het missen van weer een opgelegde kans is logisch, maar daarna moet je ons jonge team meteen weer positief supporten, nietwaar? Die zin uit het verslag van sv Lelystad ’67 in de Stentor – ‘We hebben de focus daarom op plezier gelegd, daarvoor ga je op voetbal’ – is hierin treffend. Dat geldt voor spelers én staf! En voor dat plezier gaan wij als supporters toch eigenlijk ook naar het voetbal?
WZC had, zoals het hele seizoen al, weer pech met ballen op de lat en een keeper die een zeker lijkend doelpunt in de weg stond. Bram werd ‘Man of the Match’ met zijn inzet en wilskracht en nam het team daarmee op sleeptouw. Na een uur spelen maakte Daan van den Beld gelijk. De assistent-scheidsrechter stond natuurlijk weer te vlaggen, maar dat werd – terecht – niet gehonoreerd.
Toen uiteindelijk Tycho Müller de winnende treffer binnen volleerde na een voorzet van Bram, was elke WZC’er blij. Afstand genomen van plek 10. Nog niet 100% veilig, maar toch… een beetje lucht, en volgend seizoen weer in de 4e klasse… bijna gerealiseerd!
Bedankt supportersvereniging voor weer een mooie busreis! Nog twee wedstrijden te gaan: 3 mei uit naar VEVO en 17 mei thuis tegen DSV. Hopelijk kunnen we dan weer een leuk feestje vieren samen.
Come on padduh!
De spanning was binnen en buiten de lijnen duidelijk voelbaar en zichtbaar, check de foto’s van Klaas Liefers.
Met dank aan Aad voor het verslag langs de lijn (altijd leuk om dat ’s avonds nog eens te beluisteren op RTV794.nl)