Amper bekomen van de tumultueuze wedstrijd en de daaropvolgende zinderende strafschoppenserie in Nijverdal, beginnen we vol zelfvertrouwen aan de voorbereidingen van de halve finale. Al snel wisten we wie de tegenstander zou zijn, en dat we op ons eigen vertrouwde sportpark mochten gaan strijden om de felbegeerde finaleplaats. Ook de datum werd ons bekend, zaterdag 25 april, de dag dat we tegen Nunspeet aan zouden treden in competitieverband.
Evert Grolleman was niets vermoedend door coach Harold Jansen gestrikt om deze wedstrijd de groep te coachen, omdat hij zelf de Turkse zon op kon gaan zoeken. Nunspeet thuis, wat kon er misgaan.. Dat liep dus, toch allemaal wat anders, de halve finale op deze dag. Bijna ziet Harold het hoogtepunt van zijn trainerscarrière door zijn vingers glippen en schrikt Evert elke nacht badend in het zweet wakker van de enorme verantwoording die hij nu op z’n bordje gekregen heeft. Desalniettemin raapt iedereen alle moed bij elkaar om alles tot een goed eind te brengen; De jongens die het allemaal moeten gaan doen spreken unaniem uit vol voor het behalen van de finale te gaan, trainen hard en zelfs geblesseerde spelers komen toch naar de training voor het teamgevoel. Harold zet je mannen op scherp, ondanks dat hij er zelf niet bij kan zijn op de grote dag. En Evert en Martijn gaan achter de schermen aan de slag om er een onvergetelijke dag van te maken.
En een onvergetelijke dag wordt het..Hierbij hebben onze eigen inspanningen vast wel een klein rolletje gespeeld, maar wat zijn wij verrast door alles en iedereen van WZC. Zo zou zaterdag de kantine gesloten zijn, maar ging deze voor ons open, een geweldig gebaar. Namens de supportersvereniging zou er na de wedstrijd een hapje en een drankje voor de jongens klaar staan en werden de vlaggen en trommel beschikbaar gesteld, zodat de jeugd in grote getale gekomen was dit kon gebruiken om hun support kracht bij te zetten.
Dan verzamelen team, gehuld in trainingspakken van rijschool Hamer, en staf zich rond de klok van 11 in de bestuurskamer waar interim Evert de jongens het strijdplan toont via een heuse powerpoint presentatie. Tijdens deze presentatie werden de spelers verrast door videoboodschappen van hun eigen echte trainer Harold, voorzitter Dick Nieuwenhuis en hoofdtrainer Anne van de Ziel namens Wzc. Zelfs vanuit het Gemeentehuis van Heerde werden de jongens de wedstrijd door burgemeester Olaf Prinsen en wethouder Stephan Nienhuis die een hoogstandje uit de hoge hoed toverde, wat hij onmogelijk in Heerde geleerd kan hebben.
Klokslag 14 over 12 betraden de gladiatoren vanuit de catacomben het strijdtoneel. Als hongerige leeuwen lopen de blauw witte padden achter scheidsrechter van de brink uit Elburg aan richting de middencirkel. Dan zien we ook voor het eerst hoe vol ons sportpark is met supporters, wat een warm bad, echt geweldig.
Na de tos en een kort onderonsje tussen de assistenten en de scheidsrechter begint dan eindelijk de halve finale. Wzc mag de 2e helft richting kloosterbos, dat was al de eerste winst van de dag, al had op dat moment DTC 07 daar geen enkele weet van. Het duurde niet lang of Wzc werd snel teruggedrongen op eigen helft en besefte dat een tegenstander uit tweede klasse wederom andere koek is.. Maar met de wetenschap wat we al eerder deze reeks een 2e klasser het (klooster) bos in stuurden, werd er gestreden tot en met. Om toch de weg naar voren te vinden en het spel aan te passen op dat van detegenstander werden er wat wissels doorgevoerd. Maar helaas viel toch de 0-1 door een snelle aanval van DTC over de rechterflank. 0-1 was tevens de ruststand, alleen ging wcz met 11 man de kleedkamer in en DTC met 10,omdat na een overtreding en het daaropvolgend fluitsignaal de bal werd weggetrapt door de dader, geel en dus 10 minuten tijdstraf.
Na de rust, (waarin het team getrakteerd werd op vers fruit en een dextrose-tablet door massagepraktijk de Lelie) kwamen onze jongens vol goede moed en vastberaden om de stand weer gelijk te trekken in de overtal-situatie het veld weer op. Vol gingen onze jongens in de aanval, door de ruimtes die hierdoor ontstonden, was het af en toe flink billenknijpen al DTC er op los counterde. Maar wij hebben Sven..onze doelman, die in deze vorm volgend seizoen niet zal misstaan in de 1e selectie, redde knap.
Toch wierp één van onze aanvallen vruchten af, Mirko tikte knap buitenkantje voet de bal tussen 1e paal en keeper door 1-1. Helaas mocht de vreugde niet lang duren, Na een prima opgebouwde aanval snelde één van de aanvallers de 16 in, zag een uitgestoken been en tuimelde pardoes met een dubbele rietbergen en 2 voudige schroef verder het strafschopgebied in. schijnbaar deed hij dit overtuigend genoeg, de bal werd op de stip gelegd. 1-2
Maar nog voelden we onsvniet verslagen, we streden door. En dat resulteerde in wonder boven wonder in de 2-2. Uit een vrije trap loopt Ruben met de richting de achterlijn als dan de keeper uitkomt en vervolgens twijfelt en verstijft, is het enkel nog een formaliteit om de bal over de doellijn te brengen.
Dan raakt bij iedereen de spreekwoordelijke pijp leeg en is het overleven, elke bal op eigen helft wordt vol overgave naar voren of over de zijlijn gerost. Dit bracht ons niet de schoonheidsprijs, maar wel het eindsignaal. Een nieuwe penaltyserie is wat ons nog rest.
De eerste strafschop van DTC wordt door Sven gestopt, nu is het zaak dat wij wel scoren, en dat gebeurt. Vervolgens stopt ook Sven de tweede en vierde.. Na 1 misser van onze kant zijn we niet meer in te halen en is de Finale een feit. Sven en de W-side werden bestormd en het was nog lang onrustig op het sportpark.
In de kleedkamer en kantine, werd genoten van consumptie die zijn aangeboden door de supportersvereniging en vakgarage Webrovi. Op naar de finale op 30 mei.
Wat een wedstrijd weer, weer een om je kurkuma-vingers bij af te likken, of… was je weer 