Zes keer geprikt door WZC, Genemuiden blijft met schnitzel zitten
Omdat de wedstrijd van vorige week werd afgelast vanwege de slechte sneeuwwegen, mochten we vanavond eindelijk weer aantreden. Dat was meteen tegen koploper Genemuiden 3. Hoe we uit de winterstop waren gekomen wist niemand: vakanties, winterweer en het uitblijven van baltrainingen zorgden voor een rommelige voorbereiding, met vooral sportscholen in plaats van de zaal.
Doelman Bos viel tijdens een training in een paardenstal uit na een ongelukkige landing op een hoefijzer en werd vervangen door Berghorst. Ook in de planning liep niet alles vlekkeloos, waardoor Steenge plaatsmaakte voor debutant Wilmer Rorije. Om 21:15 uur floot scheidsrechter du Pont voor de aftrap.
De eerste vijf minuten liet Van Dijk zien waarom hij op vakantie is geweest. Hij kreeg drie keer ruzie met de bal en liet twee honderd procent kansen onbenut…of, vanuit zijn oogpunt, waren het twee uitstekende reddingen van de keeper. Nadat Genemuiden wakker werd, kregen ook zij enkele kleine kansen.
Na acht minuten was het echter raak voor WZC. Een goede combinatie tussen Tessemaker en Nijmeijer zorgde ervoor dat Tessemaker met een beetje geluk de bal mee kreeg en deze beheerst afrondde: 0-1. Genemuiden raakte hiervan niet in paniek en begon langzaam maar zeker de wedstrijd onder controle te krijgen.
Berghorst moest al een paar keer reddend optreden, maar bij de grootste kans van Genemuiden gooide hij zich als een zeehond voor de bal, waardoor deze via zijn hoofd over de achterlijn verdween. Uit de daaropvolgende corner ontstond geen gevaar. Dat kwam er wel toen Nijmeijer op avontuur ging, maar zijn schot werd geblokt.
Genemuiden bleef aandringen en WZC kwam hier goed weg toen een schot via de onderkant van de lat, een handje van Berghorst en de binnenkant van de paal weer in zijn handen belandde. Uiteindelijk moest Berghorst zich toch gewonnen geven en werd de 1-1 binnengeschoten. De ban leek daarmee gebroken, want twee minuten later stond ook de 2-1 op het scorebord.
WZC had het moeilijk en kwam er nauwelijks meer uit, totdat Nijmeijer de bal kreeg. Hij passeerde één man, gaf de volgende een panna en rondde bekwaam af: 2-2. Genemuiden leek even van slag en WZC was weer helemaal terug in de wedstrijd.
Doelman Berghorst handelde goed bij een vrije trap en uit de aanval die volgde ging Ten Pas op weg naar de keeper, maar zijn punter werd gekeerd. Genemuiden counterde direct en kreeg een grote kans, maar het schot ging via de binnenkant van de paal naast.
Het leek erop dat de ruststand 2-2 zou worden, ware het niet dat WZC nog één keer aanzette. Uit deze aanval volgde een corner, die door Burgmeijer knap werd binnengeprikt: 2-3
Ruststand 2-3
Na de pauze trok Genemuiden direct ten aanval. Berghorst liet meteen zien scherp uit de kleedkamer te zijn gekomen door een vrije trap knap te keren. In de daaropvolgende aanval bracht Nijmeijer Wilmer Rorije in stelling, maar diens poging scheerde rakelings langs de paal.
Genemuiden bleef de druk opvoeren, maar opnieuw stond Berghorst zijn mannetje door vaart uit een schot te halen, waardoor Nijmeijer de bal eenvoudig voor de doellijn kon oppakken. Toch bleek de aanhoudende druk uiteindelijk te veel. Ondanks meerdere uitstekende reddingen moest Berghorst capituleren: 3-3. WZC moest oppassen niet alsnog het deksel op de neus te krijgen.
Van der Worp nam vervolgens het heft in handen en combineerde fraai met Tessemaker, maar zijn inzet miste net het doel. Even later leek Genemuiden slordig bij het hervatten. Tessemaker reageerde alert, onderschepte de bal en stuurde Van der Worp diep, die koelbloedig afrondde: 3-4.
Die treffer leek Genemuiden uit balans te brengen, want nog geen twee minuten later was het Wilmer Rorije die de marge vergrootte naar 3-5. Zou er dan toch een stunt in de maak zijn tegen de koploper? Genemuiden herstelde zich snel en bracht de spanning terug met de 4-5.
WZC probeerde daarop het tempo uit de wedstrijd te halen. Uit een uitworp van Berghorst werd Van Dijk in de rug gesprongen. De toegekende vrije trap was een kolfje naar de hand van Hermen Rorije, die de bal dwars door de muur in het net joeg: 4-6.
Met nog vier minuten te spelen leek de verrassing dichtbij, al had WZC dat gevoel eerder gehad in Nunspeet. Genemuiden gooide alles op de aanval en haalde de keeper naar de kant voor een extra veldspeler met een BHV-hesje. Dat leverde bijna succes op, maar opnieuw verdween de bal via de binnenkant van de paal naast het doel.
In de daaropvolgende counters kregen Tessemaker en Nijmeijer kansen om het duel definitief te beslissen, maar zij wisten niet te scoren. Daardoor bleef het tot de laatste minuten spannend. In de slotminuut hield Berghorst met twee fenomenale reddingen alsnog de drie punten veilig.
En zo zijn de eerste drie punten van 2026 binnen: een knappe en zwaarbevochten 4-6 overwinning op bezoek bij de koploper in Genemuiden!
Na afloop van de enerverende 4-6 overwinning bij koploper Genemuiden kon Mike Burgmeijer een glimlach niet onderdrukken.
“Het ging alle kanten op, maar we bleven erin geloven,” blikte hij terug. “Uiteindelijk prikken we er hier gewoon zes binnen, en dat ook nog met zes verschillende spelers. Dat zegt genoeg over dit team. Het was tot het einde knokken, maar we trekken ‘m hier over de streep.”
Dat de overwinning niet onopgemerkt voorbij zou gaan, stond voor Burgmeijer al snel vast. “Ik had eigenlijk een dry january gepland,” zei hij lachend. “Maar na zo’n avond kan die meteen de prullenbak in. De muziek stond direct aan, de kleedkamer was één groot feest en op de terugweg gaan die rotondes ongetwijfeld nog een paar extra rondjes krijgen. Laat ze in Genemuiden die schnitzels maar aansnijden wij hebben ze zes keer laten happen en nemen de drie punten keihard mee.”
Doelpuntenmakers:
1x Tessemaker
1x Nijmeijer
1x Burgmeijer
1x van der Worp
1x W Rorije
1x H Rorije
Toeschouwers:24
