Vooruitblik en presentatie selectie WZC 1 seizoen 2025-2026 | deel 3/3
Hierbij het derde en laatste deel met het tweede part van een presentatie van de spelersgroep. De volgorde van personen is ook nu weer bepaald op basis van het aloude alfabet. Een uitzondering vormen de keepers, anders komen die allemaal in hetzelfde deel aan bod.
De rest van de spelersgroep is als volgt samengesteld:
Mike Nijland: middenvelder. In het dagelijks leven sleutelt Mike aan ventilatoren en ander technisch vernuft. Mike heeft in het veld ook de neiging om aan het team te gaan sleutelen, dit tot grote ergernis van de trainer. Mike heeft een typische loopbeweging, welke niet is te omschrijven. Zijn specialiteit is de verwoestende uithaal uit een vrije trap en op die manier heeft Mike al menig doelpunt weten te scoren. Vaak blijft het echter bij een verwoestend rollertje, het is voor de supporter altijd wachten op dat enige gelukzalige moment.
Rowin Berghorst: doelman. Bekend is het zogenaamde “Berghorstje”. Een onverklaarbare actie in het veld of eigen strafschopgebied, die de supporters en staf tot wanhoop drijven. Jong en daardoor nogal wild. Laat zich nog wel eens gek maken, waardoor hij zijn hoofd verliest. Daardoor is het dan ook moeilijk voor Rowin om de “kop” erbij te houden.
Sander Zonnenberg: verdediger. Een speler die nooit opgeeft, nooit verzaakt. Een speler met een enorme longinhoud. Opvallend is zijn manier van lopen, waarbij Sander zijn hoofd in de nek legt. Dit is altijd nog beter dan het hoofd in de schoot te leggen. Een draver eersteklas, Sander danst de Griekse Sirtaki. Niet het dartele veulen, maar meer een ouderwets Belgisch trekpaard. Een speler die zijn rechterbeen alleen gebruikt omdat die toevallig ook aanwezig is. Het opkomen van Sander langs de lijn is een sterk wapen en daarbij wil Sander ook nog wel eens stiekem een doelpuntje meepikken.
Sem Veldman: verdediger of controleur op het middenveld. Sem oogt vaak ietwat dromerig en daardoor worden zijn tegenstanders nog al eens in slaap gesust. Beroemd zijn de filosofische uitspraken van Sem. Voor sommigen onbegrijpelijke taal en voor Sem zelf een bron van inspiratie. Voor de liefhebbers raden wij aan het “Verzamelde werk van een filosoof en dromer” te lezen. Een speler met overzicht op de vierkante meter rondom hem en dat zonder een bril. Beroemd zijn de rushes van Sem, waarbij hij zichzelf nog wel eens voorbij loopt en zich verbaasd afvraagt of dat zijn tweelingbroer is geweest die hij zojuist passeerde.
Silvan Timmerman: verdediger. Veelal in te zetten in de achterste lijn als middenveld en voorhoede bezet zijn. In het bezit van kap achter standbeenactie, die Silvan op elke positie in het veld laat zien. Als Silvan als linksback wordt opgesteld, spreekt hijzelf liever van linkervleugelverdediger. Silvan gaat graag naar het buitenland op vakantie om daar aan zijn techniek te schaven. Het schaven is gelukt, nu de techniek nog.
Stijn Tempelman: doelman.. Een keeper die opvallend weinig zijn handen gebruikt om het doel schoon te houden. Stijn gebruikt regelmatig de wilde trap. Dit komt waarschijnlijk door zijn verleden als wildebras en liefhebber van vrouwelijk schoon. De korte rokjesdag staat bij hem als eerste genoteerd in de agenda. Valt die dag op een zaterdag, dan kun je Stijn beter op de bank laten plaatsnemen, in het veld is hij dan afwezig. Gebruikt Stijn wel zijn handen, dan is dat vaak stompend, met een boxbeweging naar voren. Een simpele vangbal komt in het repertoire van Stijn niet voor. Dat is best wel vreemd voor een doelman.
Thomas Steenbergen: verdediger. Voor al uw sloop- en opruimwerk. Een berekenende voetballer, taalkundig iets minder. Speler die een wedstrijd kan controleren en altijd op de juiste plaats staat. Zulke spelers zijn zeer zeldzaam en daarom loopt er dan ook een aanvraag bij “monumentenzorg” voor instandhouding van deze speler.
Thomas Timmerman: aanvallende middenvelder of schaduwspits. De rol van schaduwspits kan Thomas alleen vervullen als het zonnig is en het speelveld omringt door enig struikgewas. Hij is de koning van de kap- en draaibeweging. Thomas kan ook uitstekend steekballetjes geven, mits de bal goed is opgepompt. In het bezit van een weelderige haardos, waardoor zijn zicht nog wel belemmerd wordt. Dit resulteert weer in onnodige botsingen met tegenstanders.
Tycho Muller: centrale verdediger. Laatste man met opbouwende kwaliteiten. Tycho is jarenlang op zoek geweest naar de juiste plaats in het veld. Uiteindelijk heeft deze zoektocht geleidt tot een plaats in de laatste linie. Tycho heeft een goed gevoel voor timing en weet vaak op het juiste moment in te schuiven om de tegenstander op te jagen. Hierdoor komt hij nog wel eens als vierde man op het middenveld terecht en dat schept dan weer verwarring bij de vierde man aan de zijlijn. Wil de echte “vierde man” opstaan?
William Wolf: spits. Type van recht op het doel van de tegenstander af. Niet geschoten is altijd mis. William gebruikt zijn gespierde lichaam optimaal, draait zijn achterste erin om de bal af te schermen en daarna is het gaan met die banaan. William scoort uit onmogelijke posities, maar is ook in staat om “intikkertjes” naast het doel te schuiven. Hij is de routinier van het team, maar zijn loopbewegingen in het veld verraden nog niet dat het bejaardentehuis dichtbij is.
Wolter Bos: doelman. Wolter sleet de laatste jaren zijn voetbaldagen als gepensioneerd keeper in ruste. Af en toe nog als stand in, maar dan wel in een team waar walking football de boventoon voert. En dan nu “the return of the legend”. Hij heeft sterke reflexen in wat men noemt de 1 tegen 1 situatie en de uitstraling van Wolter doet de rest. Wolter is niet een doelman van de show, maar wat men zou kunnen noemen een “no nonsense keeper”. Geen flitsende outfit. Laat een ander maar gek doen, ik hou gewoon de ballen tegen.
Een aandachtig toeschouwer