gemaakt op : 07 september 2019

O.Z.C. 3 - W.Z.C. 2 2 - 2

Ut tweeduh speelt deze middag de tweede bekerwedstrijd in Ommen tegen het derde team van OZC. Als een soort Napoleon (verbannen naar het eiland Elba) zijn wij deze middag verbannen naar veld 5. Het voordeel is wel dat je nog de ouderwetse geur van verse graspollen kunt opsnuiven en niet high van de korrels het veld verlaat.

Ut tweeduh is volgens coach Erik nog in de opbouwfase. Nu is dat een mooie fase om als kapstok te gebruiken, om elke mislukte actie aan op te hangen. Verder heeft coach Erik, in de zomervakantie aan de bountystranden, kennelijk zijn hersens de vrije loop gegeven, getuige het taktisch concept waarmee hij ons deze middag opzadelt.

 

Desondanks schieten wij uit de startblokken.

In de vierde minuut is het al raak. Goalgetter Robin haalt verwoestend uit met zijn beruchte linkerbeen. Het net trilt en doelman heeft suizende oren, 0-1. De spits is in de zomer overgekomen naar ut tweeduh, nadat een oplettende coach Erik een aanbod op marktplaats zag staan. Het precieze bedrag is niet bekend, maar een kistje mandarijntjes doet wonderen.

OZC probeert zich na deze klap te herstellen en via hun snelle voorwaartsen wordt onze defensie onder druk gezet. Hier bestaat het centrum uit de 2B’s, Bernhard en Bernie. Bernhard ook al een oud bekend nieuw gezicht. In de zomer moest hij van zijn liefje de keuze maken tussen voetballen of roeien. Bernhard heeft voor het voetballen gekozen, maar hoopt toch binnenkort in het huwelijks-bootje te stappen.

Na ruim een half uur spelen valt onverwacht de gelijkmaker. Rommelen in de defensie en de bal blijft hangen, een geelhemd weet hier wel raad mee en ramt de bal in de touwen, 1-1.

Na de pauze eerst een frisse regenbui en vervolgens op jacht naar doelpunten. Het blijft oppassen voor de snelle rakkers van OZC, maar onze defensie houdt stand. En dan is daar altijd nog doelman Rob. De jeugdige doelman laat al zijn talenten zien. Een kopbal van de robuuste spits van OZC lijkt tegen het net te ploffen. Maar dan zweeft daar in het luchtledige doelman Rob, die als door een katapult afgeschoten naar zijn prooi het lederen monster zweeft. De rechterhandschoen tikt de bal in het luchtruim aan en deze beland naast het doel. Een seconde later later ploft doelman Rob op de groene grasmat.

Na dit kunststukje komen wij beter in de wedstrijd. Een splijtende pass van Reinier vanuit het achterveld berijkt Tomas. Deze schakelt over op zijn turbo en stoomt op het doel af. Vervolgens balletje breed op ons kanon. Het kanon Robin davert opnieuw, 0-2.

OZC probeert in de slotfase een soort van Haags kwartiertje eruit te persen. Als de blessuretijd al loopt, slaat dan toch het noodlot toe voor ut tweeduh.

Een klutsbal in het strafschopgebied en de bal blijft hangen, uiteindelijk is het een OZC’er die het beslissende tikje geeft, 2-2.

Even later fluit de scheids voor het einde en kunnen beide teams een puntje toevoegen aan het totaal.

Thuis gekomen haal ik het boekje over 500 thaise gerechten tevoorschijn. Een aardigheidje van de spelers, die denken dat ik ten onder ga aan een te éénzijdig menu. Na een poosje bladeren, leg ik het boekje weer in de kast en ga weer ouderwets aan een bordje nasi met satéstokjes.

Daarna nog maar eens rustig de wedstrijd de revue laten passeren met de beentjes in de hoogte.

 

Statistieken:

  4e min.          0 – 1    Robin de Gruijter       

31e min.          1 – 1    John Bakker

65e min.          1 – 2    Robin de Gruijter

90e min.          2 – 2    Jaap de Goede

 

Scheidsrechter:  S. Tuluk (nieuwe regel van de KNVB: wie de toss wint mag niet aftrappen)

Toeschouwers:  12 (waaronder enkele padden met paraplu en een verdwaalde visboer)

VAR moment:    zweefduik van doelman Rob in de ruimte. Is hiet sprake van een moment van gewichtsloosheid van deze doelman?