gemaakt op : 09 juni 2019

Finale nacompetitie 2018/2019

Einde aan een seizoen vol hoogte- en dieptepunten….

 

Een wisselend seizoen moest uiteindelijk in de maand juni een bekroning krijgen. Dan worden immers de prijzen verdeeld. Na winst in ons eigen (met Hatto-Heim georganiseerde) toernooi in augustus leverde meteen winst op voor het team van nieuwkomer trainer Robert Slinkman. In de finale waren we de baas in Hatem. De eerste prijs was binnen.

 

De start van het seizoen was veelbelovend, na 4 wedstrijden op kop in 4C. Even een dipje tegen EFC en Vevo thuis waar voorsprongen werden prijsgegeven. Een gelijkspel tegen de hekkensluiter EZC ’84 was wel een dieptepunt. De tweede periode werd een sof, winst voor Elspeet – onze opponent van hedenmiddag. De strijd in de derde periode leek verkeken na de nederlaag bij EFC maar thuis tegen EZC werd alsnog periode 3 binnen geharkt. Ondanks teleurstellingen elders mochten we SDS ’55 in Wekerom de vierde klasse in duwen op Hemelvaartsdag. Afgelopen donderdag was de overtuiging aanwezig dat er komende week een trainer van ’n derdeklasser te bewonderen is.

 

Vandaag voor het laatste klusje: WZC – Elspeet, op sportpark de Heughte in Oosterwolde. In de voorbereiding de afgelopen week het nodige werk verricht achter de schermen. Prima samenwerking tussen Elspeet, WZC en de Kanaries uit Oosterwolde. We mochten immers hun accommodatie gebruiken. In plaats van een vrij weekend toch een overvol sportpark in het thuisdorp van Dolle Dries en Thijs Stoel. De laatste was dan ook wedstrijdsponsor naast onze balsponsor Fiks Afbouw. We bedanken beiden. Ook was er nog een vliegtuigje gereserveerd door Slagerij Van Guilik, de wind hield de Boeing aan de grond. Hij zou harder achteruitgaan dan vooruit…

 

Vooraf ging het hierom: volgend jaar Prins Bernhard of Hulshorst. Vevo of Hattem. Aan de poort van sportpark De Heughte werkten de supportersverenigingen WZC en Elspeet perfect samen.  Jeugd onder 16 mocht gratis naar binnen, betalende bezoekers: 533 3/4. Wie was die drie-kwarter of hadden we fooi gehad?  Zo’n 700 supporters op de tribune en langs de lijn. Zo’n 1200 lootjes werden er verkocht. Alle prijzen werden opgehaald…

 

De wedstrijd zelf was 7 minuten oud, de rode, blauwe en witte rook van enkele bommen was net opgetrokken toen Elspeet het eerste cadeautje mocht uitpakken: Bart van de Hoorn scoorde 0-1 en de wedstrijd was meteen opengebroken. WZC probeerde met verzorgd voetbal de voorwaartsen in stelling te brengen maar elke foutje leek een afstraffing op te leveren. Niels van de Steeg wist in elk geval 0-2 te maken. Met het hoofd nog een beetje in de wolken profiteerde Bram Roskam van mistasten van Elspeter defensie inclusief hun keeper, het werd meteen 1-2. Voor rust kansen te over. Elspeet raakte de paal, aanval met fabuleus hakje werd onschadelijk gemaakt door Wolter Bos, die prima keepte. WZC schoot diverse kansen (kansjes) net naast of net over. Het had zomaar 5-5, 7-4, 4-6 kunnen staan bij rust. En dat terwijl het ene moment de zon scheen, het andere moment de wind tot kracht 7 aanwakkerde en de regen neerdaalde over Oosterwolde. Het arbitrale trio stond echter hun mannetje.

 

Na rust moest WZC aan de bak. Uitkijken voor messcherpe counters. Het was Jay Kisa die de 2-2 op het scorebord toverde. Poedel van de keeper. Niet veel later maakte Everhard Stoffer zelfs 3-2. WZC leek op rozen te zitten. De tactiek werd iets gewijzigd en van 4-2-4 werd omgeschakeld naar 4-3-3. De Elspeter wisselden ook en gingen 3-4-3 spelen. Dat betekende chaos binnen de lijnen. Alle afvallende ballen waren voor de Elspeters. Terwijl even daarvoor Elspeet nog de weg kwijt was. Wolter redde meerdere keren fenomenaal maar het werd 3-3 door Robin Schmink. WZC ging weer ten aanval. Counters bleven messcherp. Colin Pluim kon prachtig inkoppen en Elspeet op voorsprong zetten (3-4). WZC trok weer ten aanval. In alle enthousiasme liep Balavac tegen rood op. “Ik ben de hele wedstrijd geschopt, geknepen, vastgehouden. Enige bescherming door arbitrage heb ik niet ondervonden. Een duwtje tegen mijn  opponent leverde ook nog eens rood op. Heel teleurstellend…” aldus Emir na afloop, “wanneer nemen ze eens een aanvaller in bescherming?”

 

In de allerlaatste minuut werd het ook nog 3-5 uit een directe vrije trap genomen dor Chiel Dijkgraaf. Het team van Elspeet veroverde het veld, scheidsrechter Jeroen Gidding floot af en we gaan volgend jaar gewoon weer naar Vevo enz. toe. En Elspeet mag naar Hulshorst. Of ze in de derde klasse een rol van betekenis kunnen spelen interesseerde ze niet. Eerst dit feestje vieren. “We gaan het volgend jaar met het zelfde stel doen…”.

 

WZC likte haar wonden. Waar de derde klasse aan de horizon gloorde, is het gewoon weer actief in de vierde klasse komend seizoen. Uithuilen en opnieuw beginnen. We bedanken VSCO voor de ontvangst en organisatie van deze wedstrijd. Mochten de kanaries in de toekomst een beslissingswedstrijd moeten voetballen, mogen ze WZC en Elspeet eerst bellen om de beschikbaarheid van hun accommodatie.

 

Na afloop was er nog een samenzijn op sportpark Monnikenbos, kon iedereen zijn entreebewijs inleveren voor een sapje, werden er hamburgers en kipburgers gebakken door bestuursleden, stond het kantinepersoneel weer klaar en ruimde de selectie gewoon weer de stoelen op in ons eigen clubhuis. Voetbal blijft betrekkelijk. Al zouden we onze voetballende kwaliteiten en vaardigheden weleens meer mogen gaan benutten. Potentie zat. Alles kunnen we organiseren, perfecte club, voetbal naar een hoger plan…. dat blijft onze aandacht hebben. Stabiel worden. Volgend jaar dan maar weer meedoen om de prijzen, het zit er in mannen, allemaal bedankt voor toch wel weer een leuk seizoen 2018/2019.

 

Uw reporter gaat er even tussenuit, op naar het Zomerfeest en de Familiedag. Toch wel een plekkie gehuurd en team ingeschreven hè?

 

Meer lezen over WZC-Elspeet? Klik hier: https://veluweland.nl/sport/elspeet-heeft-langste-adem-tegen-wzc-604274