gemaakt op : 04 juni 2020

De 3W’s en de Challenges – deel 2

Het is klip en klaar dat de dames van de jeugdactiviteitencommissie een probleem hebben. Hun aanverwanten zijn niet in staat om de challenges op een correcte wijze voor te doen.

    

Het is duidelijk dat het zo niet verder kan en de challenges voor de jeugd van WZC lijken te verdwijnen aan de horizon en te zullen verdwijnen in de poel der vergetelheid.

De dames komen voor topoverleg bij elkaar en komen tot de conclusie dat voor het maken van demonstratiefilmpjes toch echt professionele mensen moeten worden gezocht.

De aangezochte partners en aanverwanten blijken toch niet over voldoende technische voetbalbagage te beschikken. Jammer, maar hier is duidelijk sprake geweest van een lichte vorm van overschatting van de voetbalcapaciteiten van de betrokken aanverwanten.

Dan het wereldwijde web maar afgestruind voor een bureau dat dit wel kan verzorgen. Jawel, gevonden: “Tikkie-Takkie-Touzani”.

Er wordt een offerte opgevraagd en deze wordt voor goedkeuring doorgestuurd naar penningmeester Jan (van Weert).

Deze viel van de stoel (loopt nu nog steeds enigszins mank) en maande de dames hier niet op in te gaan, dit zou het faillissement van de club betekenen. Dit is een flinke tegenvaller, wat nu te doen? 

 

Het oog valt dan op de onbekende: 3W’s. Zou dit familie zijn van de 3J’s uit Volendam?  Volgens de dames moet dit wel goed zijn, want Volendammers kunnen immers ook goed voetballen naast goed zingen. Als de 3W’s dit ook kunnen, dan kunnen ze de 3W’s wellicht ook nog een liedje laten zingen voor de WZC-jeugd.

Er wordt contact opgenomen met het management van de 3W’s.

Dit blijkt een heer te zijn, luisterend naar de Italiaanse naam Mino Raiola. Hij geeft aan dat voor deze klus contact kan worden opgenomen met zijn assistente.  

Dit is een jonge dame, luisterend naar de naam Gera Docter.

Zij geeft aan dat de 3W’s nog in de opbouwfase zitten van hun sterrendom en dat daardoor de vergoeding nog minimaal is. Voor een bos wortels en een doosje scharreleieren zijn ze bereid de demonstratie voor de challenges te verzorgen.

Gera stuurt een voorbeeld filmpje op, zodat de dames weten wat voor vlees ze in de kuip hebben. Als het filmpje binnenkomt vallen de dames van de jeugdactiviteitencommissie haast in katzwijm bij het zien van deze drie knappe stoere knapen van de 3W’s. 

Dit is een gouden greep. Ook penningmeester Jan is akkoord over de vergoeding en meldt “dit valt nog net binnen de begroting”.

 

De 3W’s staan voor Wilmer, Wolter en Wouter. Voorwaar een originele naam. Gera geeft aan dat ze zelf wel voor de eindmontage van de ingezonden filmpjes zal zorgdragen. Zij heeft hiervoor de nodige opleiding genoten en verzekerd een professionele benadering. 

Wilmer, Wolter en Wouter zijn zeer vereerd met dit eerste proffesionele optreden onder de artiestennaam van de 3W’s. Op dit moment spelen de heren nog in het eerste team van WZC Wapenveld, maar een glorieuze toekomst ligt in het verschiet als dit eerste publieke optreden een succes wordt. Dan zal het niet meer “schuppn” zijn op een knollenveld tegen een bal, maar eeuwige roem in volle stadions en grote podia.

De heren pakken het serieus aan en gaan flink aan het trainen om de gevraagde challenges te kunnen uitbeelden. Dat hierbij enige ruiten sneuvelen en afvalcontainers kunnen worden afgevoerd naar de sloop, is slechts een bijkomstigheid.

Dit is wat je noemt “investeren in de toekomst” of “de kost gaat voor de baat”.

Een dingetje is nog wel dat verwacht wordt dat de 3W’s hun zangtalent ten gehore brengen. Wilmer, Wolter en Wouter komen niet verder dan het luidruchtig zingen als een stel schorre kraaien, onder de douche, na een driepunter van het eerste team van WZC.

Die strijdliederen zijn dan ook tot ver in de omtrek te horen en teisteren de gehoororganen van de overige aanwezigen en doet de vraag naar oordopjes stijgen.

Gera moppert dat de drie heren wel enige vorm van kunst hebben gemist met hun matige zangkwaliteiten, op het oog zijn het toch gezellige koorknapen. Ze laat zelfs het woord “cultuurbarbaar” vallen.  

Op de dag van de opname van de challenges worden de heren keurig verzorgt. De haartjes netjes gekamd en gefont, een vleugje poeder op het gezicht voor de gezonde kleur en strak in de outfit van WZC.

De 3W’s betreden de groene mat van sportpark Monnikenbos en voeren hun challenges uit. Na take 5, stijgt er een gezang op van de 3W’s. Het is gelukt en manager Gera knipt en plakt de beelden aan elkaar en overhandigt de demonstratiefilmpjes aan de dames van de jeugdactiviteitencommissie.

 

Ach en nu 20 jaar later hebben de 3W’s hun kicksen aan de wilgen hangen wat betreft het eerste team van WZC. Ze denken nog na om iets van “walking football” te gaan organiseren en zelf voorbeeld-filmpjes te gaan maken. Dat moet onder de gegeven omstandigheden geen probleem zijn.    

  

Wij bedanken de dames van de jeugdactiviteitencommissie (Bertine, Ilona, Patricia) en de 3W’s (Wilmer, Wolter, Wouter) en hun manager Gera voor de organisatie en uitvoering van de challenges voor de WZC-jeugd.