gemaakt op : 01 juni 2020

De 3W’s en de Challenges – deel 1

We schrijven het jaar 2040. Twintig jaren na de challenges bij WZC Wapenveld. Challenges georganiseerd om de jeugd in het “coronatijdperk” een uitdaging, afleiding en plezier te bezorgen.

Het idee ontsproot uit de breinen van de leden van de jeugdactiviteitencommissie van de club. Nu is het bijzondere van deze commissie dat die louter bestaat uit dames. De dames van toen houden nu elk jaar een soort van reunie om “memories” op te halen. Nu 20 jaar later zitten de dames gezellig keuvelend op een bankje langs de lijn op het sportpark. De naam dameskransje doet zijn naam eer aan.

 

Tijdens de “coronatijd” in het jaar 2020 hebben de dames een aantal challenges bedacht. Na een avondje brainstormen en pijnigen van de hersens hadden ze toch enkele leuke challenges op papier staan. Nu is het papier geduldig en dat was toen ook al zo. Er moesten natuurlijk voorbeeldfilmpjes komen om de challenges duidelijk te kunnen maken voor de jeugd. Zelf voordoen lijkt de dames niet zo’n succes, maar een ieder weet wel een aanverwant om dit te kunnen uitvoeren.

 

Voor het container schieten denkt Patricia Olthuis direct aan haar mannetje Gerco.

Het is simpel uit te voeren en Gerco hoeft alleen maar een demonstratie te geven om de bal in een vuilnis-/groencontainer te schieten. Te beginnen op het laagste nivo. Dat wil zeggen container plat op de grond en bal van een metertje of 5 naar binnen schuiven.

Volgens Gerco moet dat geen probleem zijn en hij verwijst naar zijn roemruchte verleden als speler in het rood en zwart van de vv Wapenveld. Dat waren tijden dat Gerco nog schoffelde op het veld en niet naast het veld zoals hij tegenwoordig doet.

Vol enthousiasme rent Gerco naar buiten om de bal vakkundig in de grijze container te schieten. De opname-apparatuur staat klaar. Gerco gooit met een klap de container op zijn kant en de half gevulde container vult de stoep bij huize Olthuis. Hier had Gerco even niet aan gedacht, een container met inhoud is een probleem. Maar goed, hij plaatst zich achter de bal en ramt deze ouderwets richting container. Het lederen monster verdwijnt met een doffe knal bij de buren tegen de keukendeur. Geschrokken komt Patricia naar buiten rennen en Gerco wordt dringend verzocht de troep weer op te ruimen. Ze gaan wel iemand zoeken om de challenge van containerschieten voor te doen.

 

Het dribbelen tussen de bidons lijkt Ilona Kok wel iets voor partner Antoine Sonnega.

Antoine staat bekend als iemand die overal tussendoor laveert, dus een slalom tussen bidons moet kunnen. Als Antoine de bidons opstelt en de camera op scherp staat, lijkt niets een succesvolle dribble in de weg te kunnen staan. Antoine heeft zich gehesen in een heuse flitsende sportbroek en nieuwe fluoriserende kicksen. 

Antoine werd in vroeger jaren het “slangenmens” genoemd, dus dat voorspelt een soepele slalom tussen de bidons.

Als het startsignaal klinkt en de camera zoemt zet Antoine zich in beweging. Dit is niet bepaald flitsend te noemen, het lijkt alsof Antoine met een zak aardappelen op de rug loopt. Moeizaam neemt Antoine de eerste bidons, bij bidon nummer drie gaat het faliekant mis. Het linkerbeen weet niet wat het rechtbeen doet en Antoine stuitert met bidon en al tegen het gras. Moeizaam krabbelt hij overeind en moppert tegen Ilona “zet die dingen dan ook op voldoende afstand”.

Een tweede poging strand al bij bidon twee en het zelfvertrouwen van Antoine is geknakt. Met een gebogen rood hoofd en een stoffig sportbroekje druipt hij af, een lachende Ilona achterlatend.   

 

Hoofd-schouder-knie-teen is typisch iets voor broer Jarco of anders manlief Sander, aldus Bertine Renes.

Jarco geeft aan dat zijn technische bagage onvoldoende is om deze truc nog succesvol te kunnen demonstreren. Volgen Jarco was dat “vrogger” geen probleem, maar de jaren gaan tellen, ook bij hem.

Sander geeft aan dat deze challenge voor hem geen probleem is en stormt direct naar buiten om de challenge uit te voeren en zijn technische voetbalbagage te gaan demonstreren.

Bertine vraagt nog of Sander het wel zeker weet. “Je bent ook de jongste niet meer” aldus Bertine. Sander werpt een geirriteerde blik richting zijn vrouwtje, zijn zelfvertrouwen kent geen grenzen.

De bal gaat de lucht in en Sander en Sander plaatst zijn hoofd onder de bal, althans dat is de bedoeling. Het lederen monster ploft op de neus van Sander, waarna Sander met een boog op zijn rug in het gras ploft. De bal daalt door de aantrekkingskracht van de aarde met duizelingwekkende snelheid en valt op de buik van Sander. Krimpend van de pijn rolt deze door het gras. Bertine komt snel aangelopen en vraagt of ze nog kan helpen en probeert Sander te troosten met de opmerking “het valt wel mee, niet zo kleinzerig, er zijn vervelender plekken waar een voetbal kan landen”.

Deze opmerking schiet bij Sander in het verkeerde keelgat en hij bromt iets van “zoek het lekker zelf uit”.      

 

Binnenkort deel 2, hoe het verder ging.