gemaakt op : 05 juli 2021

Afsluiting seizoen met Golden Boy

berghuizerbad.jpg

We schrijven zaterdagmiddag 3 juli 2021, het is een stralende zonnige dag, zo ook in Wapenveld.

Op sportpark Monnikenbos verzamelen zich rond de klok van 12:30 uur een bonte verzameling van spelers van het 1e en 2e team van de plaatselijke trots WZC Wapenveld. Ook de begeleiding en het technisch hart van deze teams is aanwezig. Wat is er aan de hand?

Wel, het is de afsluiting van een merkwaardig seizoen. Veel trainingen en maar 4 echte competitiewedstrijden. Hoofdcoach Erik en de overige leden van het technisch hart hebben een afsluitend programma uit de grond gestampt.

Wel stampen doet het rondom Monnikenbos deze middag. Het getrappel van de paardenhoeven is niet van de lucht voor de traditionele koetsentocht.

Ook is er getrappel op de parkeerplaats als de 6 teams klaar staan voor de eerste opdracht. Een bizarre Run-Bike-Run naar het Berghuizerbad. Elk team krijgt 2 fietsen en rest zal het met de benenwagen moeten doen. Dit alles zonder Tom-Tom en routebeschrijving.

Voor deze gelegenheid heeft Tessel zich speciaal gekleed als rondemiss en zij verricht dan ook het startschot met behulp van een ouderwetse oranjetoeter. Direct na het startschot schieten de spelers uit de startblokken, per fiets en rennend. Duidelijk is dat de marathonman Sander het op zijn heupen heeft. In gezwinde draf draait hij de Manenbergerbrug op en stormt door het centrum van Wapenveld en neemt de aanmoedigingen van het winkelend publiek op de koop toe.

Duidelijk is dat de materiaalkeuze ook belangrijk is. Wat te denken van Henk, die op slippers denkt te kunnen hardlopen. Van deze speler hadden we toch iets meer gogme verwacht.

Uiteindellijk bereikt een ieder het Berghuizerbad. Dan mogen we het water in. Als een kind zo blij nemen enkelen gelijk de glijbaan. Opnieuw blijkt dat met een beetje water en een bal, de meeste mensen zich al snel kunnen vermaken.

Een drietal spellen zijn er uitgezet in en buiten het bad. Waterpolo, waterbasketbal en voetvolley. Het waterpolo onder leiding van Ruben H. en de geblesseerde Bernie. Hier een wat vreemde spelregel-wijziging. Na een grove overtreding mag een vrije trap worden genomen met de voet vanaf een kunstmatig drijvend platform.

Het water en het spel golft op en neer tussen de teams. Echt waterpolotalent is niet waargenomen, maar onderwater gevechten zijn er ruim te zien. Het waterbasketbal staat onder leiding van Erik en Evert. Ook hier weer enkele variaties op de spelregels. Dunken is niet toegestaan, maar een mooie layup is nooit weg. Ook hier hoeven de basketbal scouts niet langs te komen om te speuren naar talent.

Het voetvolley vindt plaats op de grasweide. Scheidsrechters in charge zijn Henk en Bert. Ook hier weer enkele spectaculaire momenten. Spelers die door het luchtledige zweven op zoek naar de bal en Bram die alle ballen op zijn hoofd neemt. Het is toch echt voetvolley en niet hoofdvolley. Tenzij de voet op de romp zit.

Na enkele uurtjes terug naar de thuishaven Monnikenbos. Op het sportpark is een spelcircuit uitgezet van 6 spellen.

Een potje balwerpen met pilonen, evenwichtsschieten, doelschieten, sjoelen met ballen, voetgolf en het doorfluistervoetbal. Het voert te ver om elk spel te beschrijven, maar het “doorfluister-voetbal” verdiend enige uitleg. Trainer-coach Erik leest een spannend verhaal voor aan 1 speler van het team, waarna die het doorverteld aan de volgende speler enz. De laatste speler verteld het verhaal opnieuw aan Erik. Men krijgt punten als met enkele kernwoorden uit het verhaal weet te noemen.

Dit blijkt niet zo simpel te zijn. Waarheden worden verdraaid en het verhaal gaat een eigen leven leiden. Toch is er een team dat van de 12 kernwoorden er 4 weet te noemen in hun eindverhaal. Het is toch een mooi verhaal wat doorverteld moest worden. De alleszeggende titel “Golden Boy”. Als ik het goed begrepen heb gaat het over een mooie zonnige middag in het pittoreske Wapenveld. De derby WZC tegen SEH wordt gespeeld. De vonken vliegen ervan af. Na een half uur staat de 2-2 al op het bord. Na de pauze kabbelt het spel voort tot de 83e minuut. Een scrimmage op het middenveld. Verzorgster Tessel in het veld en ook leider Ruben voor hand en spandiensten. Uiteindelijk krijgt WZC de bal, deze verdwijnt richting het lege doel van SEH. Supporters veren op. Maar dan lijkt de bal langs de verkeerde kant van de paal te gaan. Leider Ruben staat er nog en tikt de bal met de punt van zijn schoen in het doel, 3-2. Monnikenbos ontploft. De scheidsrechter heeft niets gezien en van een VAR is geen sprake. Na afloop gaat Golden Boy Ruben op de schouders en is het nog lang onrustig in de duurzame kantine.
 

Dit is ongeveer het verhaal. Nieuwe woorden worden geboren. Het woord “pittoresk” wordt uiteindelijk door Robin doorverteld als “pittogram of zoiets”.
          

Na deze spelen zijn wij s’ avonds te gast op het landgoed van de familie Wilco en Jenneke Zonnenberg en hun zonen en dochter. Hier kunnen wij genieten van een uitstekend verzorgde BBQ. Het is nog even oppassen voor de bijenvolken van Wilco, maar deze zitten deze avond keurig in hun kastjes. Dat het gezellig is blijkt uit het feit dat ook hier het tafeldansen om de hoek komt kijken. Waar hebben we dit eerder gezien?

Wij bedanken de familie Zonnenberg voor de ontvangst en ook een woord van dank aan het technisch hart voor het organiseren van deze afsluiting Aan het einde van dit vreemde seizoen bedanken wij Erik, Bert en Ruben voor het invullen van de trainingen. Het vergt nogal wat om de trainingen elke keer aan te passen aan de wijzigende corona-maatregelen.

Het zal de nodige breinbrekers hebben opgeleverd, maar ook die kunnen nu genieten van een poosje rust.