gemaakt op : 12 april 2018

Olympia - WZC 1-1

Een bijzondere dag. De supportersbus zat niet helemaal vol, maar diegene die er niet bij waren hebben vanmiddag wel een feestje in de bus gemist. Er werd luid gezongen, uitslag Hatto-Heim tegen Rouveen werd met gejuich begroet, chapeau aan onze collega’s waarmee we het Bultman Hartholt Noordoost Veluwe Toernooi organiseren. Zij stuurden in elk geval onze concurrent met 6 tegentreffers huiswaarts. Ook top van Oene om de nr 13. van de ranglijst te verslaan. En Reaal Dronten sprokkelde weer een puntje al zet dat nog niet zoveel zoden aan de dijk.

In de voorbeschouwing kon Wim ‘de Kade’ Eilander nog niet de exacte opstelling presenteren omdat de door de rug gegane Tomas Buter nog een vraagteken was. Om 14.30 uur stond hij mede dankzij de wonderhandjes van Alie van der Wal gewoon aan de aftrap en verbeet de pijn. Zijn rug moest het maar houden…. In diezelfde voorbeschouwing op de match van hedenmiddag dachten we nog even terug aan de 0-5 op Monnikenbos. Een puntje mee snoepen uit Hasselt leek sowieso een bonus te zijn. We zitten immers al een tijdje aan de verkeerde kant van de streep…. Zie de tussenstand in de derde periode. Om toch een daad te stellen en onze voetballers een hart onder de riem te steken, heeft de supportersvereniging een leuke geste in petto tegen Rouveen op 28 april. Aan hen de eer om dit kenbaar te maken.

Dan de wedstrijd van hedenmiddag. Afwezigen: Damian Berghorst (zaterdagje vrij af), Everhard Stoffer (werk in de transportsector), Jan Peter Hulleman (werk elders op de planeet Aarde), de broertjes Wilmer en Hermen Rorije met kruisbandproblemen en Simon Hoekman met een kwetsuur. Maar wel gewoon elf man aan de aftrap, vier wissels op de bank (Bram Roskam, Robin de Gruyter, Gijs Remmerts en Rob Veltkamp). De basis bestond uit Wolter, Reyno, Henk, Bernard, Sander, Lars, Wouter, Mike, Mike, Tomas en Kris. In het eerste kwartier gebeurde er niets. Het brein Kjelt Bonhof werd onschadelijk gemaakt door het goed overgeven van aanvallers naar verdedigers door onze roodhemden (WZC). In de 19e minuut een rugby aanval van WZC. De driekwartlijn werd in gang gezet…. Sander naar Kris, Kris nar Tomas, Tomas naar Mike. De laatstgenoemde ontliep de scrum maar poeierde helaas de bal over het doel. Een tiental minuten later kopte Erik van de Kolk namens Olympia ’28 de bal recht in handen van de goed geposteerde Wolter Bos. Drie minuten laten moest Wolter gestrekt naar de hoek en redde weer. De goed leidende jonge scheidsrechter Remon Tulen nam Wolter Bos niet in bescherming bij een uithaal buiten het strafschopgebied. Even later gelukkig wel bij het uitkappen van Valary Leusink, waarbij Wolter wel terecht een vrije trap mee kreeg. In de 36e minuut ineens de nodige opwinding…. Mike Nijland jaagde goed door, gooide zijn hele ziel en zaligheid in de strijd en zorgde voor beslissend balbezit voor WZC. Het opvolgende een-tweetje tussen Kris en Lars werd door Nitrauw gepromoveerd tot doelpunt. En zo stonden we bij rust maar zo voor! Dat was al weer een tijdje geleden. In die rust waren de heren van Olympia ’28 niet blij. Al voorspelde de uitslagencoördinator alvast een 1-1 na 90 minuten.

Na rust ging de thuisclub op jacht naar de gelijkmaker. Reyno trok aan de noodrem en incasseerde geel. De vrije trap leverde verder niets op, maximaal rendement dus. Na meer dan een uur spelen kreeg WZC een vrije trap. Het was jammer dat Mike Nijland net daarvoor een tik op zijn enkels had gekregen. Wellicht had hij achter de bal plaats kunnen nemen. Nu verdween de inzet over en naast. In de 69e minuut was er ineens de gelijkmaker. Bonhof lobde het leer precies over Wolter Bos in het doel. In de scrimmage om de bal kreeg Bos ook nog eens geel voorgetoverd. Supporters van WZC begonnen te drentelen, billen knijpen veroorzaakte her en der kramp in een achterwerk. Er werd aan beide kanten een penalty geclaimd. De altijd eerlijke Martijn Schuurman werd ook uitgejouwd wat ook namens mensen van de thuisclub erg overdreven was. De ingevallen Jasper Linde zorgde uit een vrije trap voor gejuich bij de thuisclub. De goaltune schalde uit de boxen, groenhemden rekenden zich al rijk maar het leer was gewoon naast gegaan en lag achter het netje. Voormalig eerste-elftal keeper Hein van Essen zou simpel gezegd hebben: “Dat is net zoveel als niks….”. Diep in blessuretijd knalde Gerrit Zegveld (Olympia ’28), de bal nog tegen de onderkant van de lat maar de terugspringende bal leverde verder niets op. Het laatste fluitsignaal van Tulen bracht enige opluchting bij WZC en was het weer ”Jammer joh” aan het adres van de groenhemden, aldus één der spelersvrouwen.

In de bus was het uitermate gezellig, er werd weer gezongen, “gele rokjes/zwarte truitjes” passeerde de revue. Uitslagen overige velden werden met gejuich begroet. Volgende wacht ons Swift ’64 dat vandaag met 3-3 gelijkspeelde tegen Hattem. Het komt nu neer op karakter en de rijen gesloten houden. Links en recht proberen aanhangers/clubmensen de selectie te stimuleren en met steun van alle WZC’ers moeten we proberen rechtstreeks te handhaven. Daarmee wensen we de selectie en technische staf veel succes!

Bij aankomst op Monnikenbos ging de achteruitrijden-piep wel erg hard af. Renate reed de bolide echter foutloos de parkeerplaats op. Ut tweede had helaas verloren. Maar we troffen wel een feestend WZC 5 aan. Hun openingstreffers van de met 9-0 gewonnen match tegen Bas kwamen op naar van Henkie Wijngaarden alias Marcel B. en aanvoerder Harry “sorry” W. had nog last van zijn bovenarm omdat de band wel erg strak zat. Coach William B. en sponsor Jos V. waren in elk geval in opperbeste stemming…. Weer een wedstrijdpremie van de supp. ver. binnen…. Komende week allemaal weer trainen en vol ten strijde voor goede resultaten. Nog een aantal finales, zet ‘m op allemaal….